"Τζόγος", αλλά ας τον αφήσουν να δουλέψει

Ο Μανώλης Βογιατζάκης γράφει στο blog του για τις καταιγιστικές, αλλά όχι ξαφνικές αλλάγές στην ΑΕΚ, για τον Μοράις που ήρθε, για τον Κετσπάγια που έφυγε και την επόμενη μέρα στην Ένωση.
0
Μανώλης Βογιατζάκης
19/10/2016 • 08:09
Οι Κετσπάγια και Μοράις
  • shares
Δεδομένο πρώτο. Η ΑΕΚ δεν φέρθηκε σωστά στον Κετσπάγια. Όταν πριν από δύο εβδομάδες του έλεγε (μέσω του Ντούσαν Μπάγεβιτς) ότι τον στηρίζει και συνεχίζουν μαζί, ήθελε απλώς να κερδίσει χρόνο για να έχει η ομάδα προπονητή στο ματς της Λάρισας, μέχρι να βρεθεί ο επόμενος. Το διαζύγιο όμως ήταν προαποφασισμένο κι αυτό αποδείχθηκε το απόγευμα της Τρίτης (18/10). Δεν εξηγείται αλλιώς το γεγονός ότι μόλις λίγα λεπτά μετά το επίσημο φινάλε με τον Γεωργιανό, όχι μόνο τον έφερε στην Ελλάδα, συζήτησε και συμφώνησε με τον Ζοζέ Μοράις, αλλά είχε ήδη υπογράψει συμβόλαιο μαζί του, βγάζοντας μάλιστα και τις απαραίτητες φωτογραφίες. Αυτά δε γίνονται σε μια μέρα και μπορεί να το καταλάβει ο οποιοσδήποτε.

Δεδομένο δεύτερο. Ανεξάρτητα με το αν κάποιος θεωρεί καλό ή κακό προπονητή τον Κετσπάγια, η διοίκηση ποτέ δεν τον στήριξε ως όφειλε. Ούτε το καλοκαίρι, με τον μετεγγραφικό σχεδιασμό να είναι απ' τους χειρότερους των τελευταίων ετών (οι περισσότερες μετεγγραφές έγιναν μετά το βασικό στάδιο προετοιμασίας), ούτε και τώρα που η κατάσταση ξέφυγε απ' την σκληρή κριτική και φτάσαμε στην ισοπέδωση. Το χειρότερο απ' όλα όμως είναι ότι τελικά, όταν τον προηγούμενο Ιούνιο η ΑΕΚ συμφώνησε μαζί του, τον θεώρησε απλά μια λύση ανάγκης μετά τα όσα είχαν προηγηθεί με Πογέτ και Μοντανιέ.

Δεδομένο τρίτο. Απαραίτητη προϋπόθεση για να μπορέσει ο Ζοζέ Μοράις να δείξει έργο στην ΑΕΚ είναι να τον στηρίξουν (στην πράξη και όχι στα λόγια), δίνοντάς του τον απαραίτητο χρόνο για να δουλέψει. Θαύματα δεν μπορεί να κάνει κανένας προπονητής. Το γεγονός ότι ο Πορτογάλος ετοιμάζεται για πρώτη φορά στην καριέρα του να κάνει πρωταθλητισμό ως αφεντικό μιας ομάδας, ενδεχομένως να έχει τη δική του σημασία. Κατά κάποιο τρόπο αποτελεί ...τζόγο η συγκεκριμένη επιλογή. Ρίσκο... Το βιογραφικό του ως πρώτος προπονητής δεν είναι καλό, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δεν μπορεί να πετύχει στην ΑΕΚ. Ας του δώσουν την ευκαιρία που δεν έδωσαν στον Κετσπάγια. Ας τον αφήσουν να δουλέψει κι ας τον κρίνουν σε βάθος χρόνου, με απαραίτητη προϋπόθεση βέβαια να ενισχυθεί το ρόστερ με τουλάχιστον δύο - τρεις παίκτες ενδεκάδας τον Ιανουάριο. 

Απ' τη μία το γεγονός ότι ο Ζοζέ Μουρίνιο τον εμπιστεύθηκε ως ...δεξί του χέρι στις μεγαλύτερες επιτυχίες της καριέρας του δεν είναι τυχαίο και λέει πολλά, αλλά εδώ είναι μια άλλη ιστορία. Δεν είναι το ίδιο. Τώρα το βάρος και η ευθύνη πέφτουν αποκλειστικά πάνω του. Αυτός κρίνεται και έχει ευθύνη για μια ομάδα που "διψάει" για πρωταθλητισμό και για άμεσες επιτυχίες. Δεν θα πρέπει όμως η ΑΕΚ να μπει σ' αυτό το τρυπάκι. Όταν κάνεις τέτοιου είδους επιλογή για τον πάγκο, οφείλεις να έχεις και τα κότσια να τη στηρίξεις στις στραβές. Στα καλά όλα μοιάζουν εύκολα.

Είναι επίσης δεδομένο πως όταν μια ομάδα φέρνει κάποιον προπονητή, προσδοκά σε αποτελέσματα. Σε επιτυχίες. Αυτό είναι άλλωστε το ζητούμενο. Το πιο σημαντικό όμως για να φτάσει στις επιτυχίες είναι να υπάρχει ταύτιση απόψεων μεταξύ διοίκησης και προπονητή στην αγωνιστική φιλοσοφία που θα έχει η ομάδα. Αν ταυτίζονται, τότε συμφωνείς μαζί του και προχωράς, δίχως να ζητάς ...θαύματα απ' την πρώτη μέρα. 
Γράψτε το σχόλιο σας...