Παράθυρο στο μέλλον

0
Κωστής Μπότσαρης
07/03/2011 • 21:00
Παράθυρο στο μέλλον
  • shares

Ανέκαθεν ο ΠΑΟΚ ήταν μια ομάδα ικανή για το καλύτερο και για το χειρότερο. Μια ισορροπία περίεργη, ανεξήγητη για κάποιους, που την τελευταία διετία είχε σταθεροποιηθεί σε μια βασική αποτελεσματικότητα με κύρια σταθερά τις αμυντικές της επιδόσεις. Κι όταν κάτι δομείται σε βάθος χρόνου δύσκολα... γκρεμίζεται. Εντούτοις, ο «Δικέφαλος» με τα φετινά του κατορθώματα έχει καταφέρει να μπερδέψει τους πάντες προκαλώντας διάφορα ερωτηματικά αναφορικά με την αξία, τις δυνατότητες, τα όρια και τις αντοχές του. Δεν υπάρχει κανένας μέσα ή γύρω από την ομάδα δίχως ανάλογες απορίες.

Αν δείξεις σε κάποιον που δε γνωρίζει πρόσωπα και πράγματα στην ελληνική ποδοσφαιρική κοινωνία, τον αγώνα ΤΣΣΚΑ Μόσχας – ΠΑΟΚ κι αμέσως μετά το ΑΕΚ – ΠΑΟΚ, η πρώτη του ερώτηση θα ήταν: «Πόσα χρόνια διαφορά είχαν μεταξύ τους οι δυο αναμετρήσεις» και σιγά μη σε πιστέψει αν του πεις... δυο εβδομάδες. Καμία απουσία, καμία κόπωση, καμία λάθος εκτίμηση σ' επίπεδο τεχνικής ηγεσίας, δε δικαιολογεί τη χτεσινή εικόνα, τη χειρότερη της σεζόν αν όχι των τελευταίων ετών. Η απάθεια είναι που ενοχλεί, η απουσία αντίδρασης.

Ο ΠΑΟΚ έχασε στην Τούμπα από τον Παναθηναϊκό δίχως ν' ακουστεί το παραμικρό επειδή άπαντες είδαν την προσπάθεια του Μάκη Χάβου και των παικτών του από το πρώτο μέχρι και το τελευταίο λεπτό. Αυτό ακριβώς που δεν είδαν το βράδυ της Κυριακής. Και δεν είναι μομφή κατά των παικτών. Λέγαμε τις προάλλες πως οφείλεις να έχεις ανά πάσα στιγμή «ζεστούς» όλους τους παίκτες γιατί, δεν μπορεί σε μια σεζόν κατά την οποία ο αριθμός των αγώνων ξεφεύγει κατά πολύ σε σχέση μ' αυτόν που είθισται να δίνει κάθε χρόνο η ομάδα απαιτούνται ΟΛΟΙ. Αλλιώς υστερούν σε ρυθμό, σε συνοχή, σε ποδοσφαιρική φαντασία αλλά και σε αντανακλαστικά για να μπορούν ν' αντιδράσουν ανάλογα με την εξέλιξη ενός παιχνιδιού. Διαφορετικά, ο αντίπαλος κερδίζει έδαφος, ψυχολογία, προσπαθεί να σε ευτελίσει ενώ εσύ μένεις να κοιτάς απορημένος, ο ένας τον άλλον.

Βλέπεις τον Κοντρέρας από την άμυνα στην επίθεση να πιέζει τον Σάχα στο βολέ, βλέπεις για 90' ένα τεράστιο κενό στο δεξί άκρο της άμυνας, καμία συνοχή, καμία συνεννόηση στο κέντρο, ούτε λόγος για προσπάθεια ορθολογικής ανάπτυξης, τον Ελ Ζαρ μην μπορεί να συνεργαστεί με κανέναν συμπαίκτη του, τον βασικό την Τετάρτη Κουτσιανικούλη αναπληρωματικό και δίχως λεπτό συμμετοχής χτες, τη δεδομένη ανάγκη για ψηλά κορμιά απόντων των Γκαρσία, Ιβιτς και τον Μουσλίμοβιτς στον πάγκο, τον «βαπτισμένο» ως αντι – Βιτόλο Αρίας να παίρνει τα πρώτα του λεπτά επίσημης συμμετοχής στη δεξιά πτέρυγα και τον Φωτάκη που χρησιμοποιείται σ' αυτήν (σ.σ. την πτέρυγα) στο κέντρο, μπροστά από τον Βιτόλο σ' έναν... ευφάνταστο ρόμβο (;) δίχως καμία λειτουργικότητα.

Που είναι η αλήθεια και πού το ψέμα; Καλοί ή κακοί; Αδιάφοροι ή ανήμποροι; Ικανή τεχνική ηγεσία ή αδύναμη; Παρωχημένο σύνολο ή περιορισμένων αντοχών και δυνατοτήτων; Και πολύ εύκολα συνεχίζεις την αλυσίδα των αναπάντητων ερωτημάτων ταξιδεύοντας πίσω στο χρόνο μέχρι πέρυσι τον... Φεβρουάριο. Ισως πάλι, η χτεσινή εμφάνιση να ήταν ένα... παράθυρο στο μέλλον. Μια εκκωφαντική προειδοποίηση για μέτρα που πρέπει να ληφθούν εν όψει του μέλλοντος. Συνυπολογίζοντας όλες τις παραμέτρους το σχέδιο για την επόμενη μέρα πρέπει να ξεκινήσει άμεσα, αν δεν έχει ήδη ξεκινήσει με βασικό άξονα την αποφυγή νέων ρίσκων που τόσο, μα τόσο πολύ έχουν κοστίσει σ' αυτήν την ομάδα.

Ο κανόνας της αγοράς είναι άτεγκτος: Το... φτηνό είναι ακριβό και το ακριβό... φτηνό. Τα «λαυράκια» δεν εκλείπουν, άλλωστε σ' αυτά στηρίχτηκε ο ΠΑΟΚ προ διετίας για να πετύχει όλα όσα ακολούθησαν, όμως δεν είναι αυτός ο κανόνας κι όταν δεν έχεις την οικονομική πολυτέλεια ν' αναλώνεσαι σ' επιλογές δεύτερης και τρίτης διαλογής, λίγο ή πολύ το μέλλον σου είναι προδιαγεγραμμένο. Για παράδειγμα, Μπερέτα, Δερμιτζάκης, Χάβος είναι τα ονόματα που συνθέτουν τη φετινή προπονητική παρουσία στον πάγκο του «Δικεφάλου». Σε μια τόσο κρίσιμη χρονιά, οι αμοιβές και των τριών δε δημιουργούσαν ένα καλό ποσό για έναν τεχνικό εγνωσμένης αξίας, που θ' αναλάμβανε έγκαιρα τη σκυτάλη από τον προκάτοχό του για μια ανάλογη συνέχεια; Κριστιάνο, Ζουέλα, Μπουσαϊντί, Ελ Ζαρ, Σακελλαρίου, Ετο, Αρίας δε συνθέτουν ένα αρκετά ικανό ποσό για δυο αξιόλογες κι όσο σίγουρο μπορεί να είναι ασφαλείς επιλογές;   

Ωστόσο, με τα «αν» και τις υποθέσεις προκοπή και λύση δεν προκύπτουν. Είναι η ώρα που απαιτείται απόλυτη συγκέντρωση, αμέριστη συμπαράσταση για τη δημιουργία κατάλληλου κλίματος ώστε όλοι να συνέλθουν και να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων. Οι χαρές που έχουν προσφέρει στο πρόσφατο παρελθόν ας είναι ο οδηγός για το αντίστοιχο μονοπάτι αυτών που μπορούν ν' ακολουθήσουν. Τη δεδομένη στιγμή αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να επαναφέρουν την ομάδα στο δρόμο της. Ο εγωισμός, η προσωπικότητα, το ταλέντο, η ομοψυχία και το κοινό συμφέρον μπορούν να σώσουν την «παρτίδα» για τώρα. Από εκεί και πέρα, η συνέχεια ας στηριχτεί σε όλα όσα δίδαξαν τα... παθήματα που έγιναν... οδυνηρά μαθήματα.

Γράψτε το σχόλιο σας...
18/09/2018 • 08:16

Ανταγωνιστικό πνεύμα και γκολ σε Λίβερπουλ, Μιλάνο. Δυνατά φαβορί στην Τσάμπιονσιπ

Έντονη η αίσθηση του γκολ στα ματς του Λίβερπουλ, της Βαρκελώνης και του Μιλάνου. Στην Τσάμπιονσιπ της Αγγλίας η Λιντς, η Άστον Βίλα και η Στόουκ είναι τα δυνατά φαβορί όμως θα χρειαστούν ουσία απέναντι σε επικίνδυνους αντιπάλους

04/09/2018 • 16:01