ΠΑΟΚ περιορισμένης ευτυχίας...

Ο Κωστής Μπότσαρης γράφει στο προσωπικό του blog για την εντυπωσιακή πρόκριση του ΠΑΟΚ στον επόμενο γύρο του Europa League και για το μέλλον του «Δικέφαλου» του Βορρά.
0
Κωστής Μπότσαρης
25/07/2015 • 08:09
ΠΑΟΚ περιορισμένης ευτυχίας...
  • shares
Το βράδυ της περασμένης Πέμπτης ο Ιγκορ Τούντορ κι οι ποδοσφαιριστές του αποκατέστησαν την ανησυχία που είχε δημιουργήσει μια εβδομάδα πριν η ήττα στο Ζάγκρεμπ. Μ᾽ ένα εντυπωσιακό 6-0 (3᾽ Λούκας, 7᾽και 84᾽ Μακ,  14᾽ Πέλκας, 34᾽ Κίτσιου, 59᾽ Αντριάσεβιτς αυτογκόλ) έθεσαν εκτός μάχης και πέραν κάθε αμφισβήτησης τη Λοκομοτίβα κατοχυρώνοντας την πρόκριση στον τρίτο προκριματικό γύρο της διοργάνωσης, όπου θ᾽ αντιμετωπίσει την προσεχή Πέμπτη στο γήπεδο της Τούμπας τη Σπαρτάκ Τρνάβα και μια εβδομάδα μετά τους Σλοβάκους στο «σπίτι» τους. Αν τα καταφέρει όπως πριν από δέκα οκτώ χρόνια απέναντι στην ίδια ομάδα, τότε ακολουθεί το τελευταίο βήμα πριν από τους ομίλους του Europa Leagea, τα πλέι οφ. Αλλά μέχρι τότε υπάρχει δρόμος ακόμη.
 
Η χαμηλή δυναμικότητα των Κροατών ήταν δεδομένη, όμως η εμφάνιση και το αποτέλεσμα του πρώτου αγώνα, σε συνάρτηση με τη σταδιακή αποδυνάμωση του «Δικεφάλου» μέσα από τραυματισμούς και δίχως μεταγραφική ενίσχυση δημιούργησαν ψήγματα ανησυχίας. Αυτά κατάφεραν να τα εξαφανίσουν οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές αποδίδοντας με δηλώσεις τους την τεράστια διαφορά ανάμεσα στους δυο αγώνες στην αξιοποίηση των ευκαιριών που δημιούργησαν σε αντίθεση με το Ζάγκρεμπ αλλά και την προσαρμογή στις κλιματολογικές συνθήκες έπειτα από μια εβδομάδα προπονήσεων σε υψηλές θερμοκρασίες.
 
Υπήρχαν όμως κι άλλες ουσιαστικές διαφορές. Ενας εξαιρετικός Λούκας, τα γρήγορα γκολ, η συνείδηση για την κρισιμότητα του αγώνα, το πάθος, η αποφασιστικότητα, η δύναμη της έδρας μέσα κι από την παρουσία και το όμορφο κλίμα που δημιούργησε στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα ο κόσμος στην «καρδιά» του καλοκαιριού. Μια ομάδα που έδειξε πειθήνια στα «θέλω» του προπονητή της, εφαρμόζοντας αρκετά - και με τον καλύτερο τρόπο – από αυτά. Κάτι που χαρακτηρίζεται ως πρόοδος και συνιστά ικανοποίηση μεν αλλά επ᾽ ουδενί  λόγο ενθουσιασμό. Μέχρι εδώ βρίσκονται οι περισσότερες προϋποθέσεις ευτυχίας για κάποιον εντός ή πέριξ της ομάδας.
 
Κι αυτό γιατί για μια ακόμη φορά πλησιάζει – και – το τέλος του Ιουλίου κι οι εκρεμμότητες και τα ερωτηματικά παραμένουν πολλά κι απολύτως σημαντικά. Για μια ακόμη φορά επικρατεί νεφελώδες τοπίο που επιτρέπει την παραφιλολογία και αποτρέπει την ηρεμία και την αισιοδοξία για κάτι διαφορετικό, για κάτι καλύτερο, για κάτι πιο ελπιδοφόρο. Με μια λέξη: Αβεβαιότητα. Με τους Γλύκο, Χαρίση, Νομπόα, Αθανασιάδη τραυματίες, τον Περέιρα ν᾽ απομακρύνεται κάθε μέρα που περνάει ολοένα και περισσότερο από την ομάδα με τη στάση που κρατά, τον Λούκας να φέρεται να έχει συμφωνήσει προκειμένου να ενισχύσει την προσπάθεια του «Δικεφάλου» για την είσοδο στους ομίλους του Europa League κι ακολούθως να πωλείται στη Λα Κορούνια και τον Μάρτενς – που ούτως ή άλλως δεν είχε δηλωθεί στην UEFA για το πρώτο ζευγάρι αγώνων και το ίδιο συνέβη και με αυτό που ακολουθεί – να γράφεται πως η αποχώρησή του είναι θέμα ημερών, με ποδοσφαιριστές που θ᾽ αποχωρήσουν αλλά και με αντίστοιχους που θα έρθουν όπως σημείωσε ο Κροάτης τεχνικός μετά τον αγώνα, το μισόκλειστο μάτι της δυσπιστίας παραμένει ως έχει.
 
Δεν υπάρχει η παραμικρή υπόνοια αμφισβήτησης τόσο στο πρόσωπο του νέου αθλητικού διευθυντή, όπως και της τεχνικής ηγεσίας. Ούτε καν γι᾽ αστείο .... Η καθυστέρηση όμως είναι γεγονός. Και στη «ζυγαριά» με τη σφοδρή απογοήτευση, «κληρονομιά» των προηγούμενων σεζόν με εντονότερη την πλέον πρόσφατη κυρίως λόγω της κάκιστης κατάληξης που είχε, η δεύτερη αίσθηση έχει – ακόμη - προβάδισμα έναντι της πρώτης. Οταν καλείται ένας ποδοσφαιριστής να συνεχίζει ν᾽ αγωνίζεται λόγω ανάγκης για δέκατο τρίτο διαδοχικό μήνα, όπως συνέβη με τον Κουλούρη, που ξεκίνησε πέρσι την πρώτη Ιουλίου προετοιμασία στο Ελατοχώρι, έβγαλε τη σεζόν, έπαιξε με την Εθνική κι επέστρεψε δίχως ανάσα για να παίξει κόντρα στους Κροάτες, αυτό κάτι μαρτυρά. Η σεζόν ξεκίνησε με αντίξοες συνθήκες, περιορισμένο χρόνο δράσης κι αντίδρασης, με πολλά θέματα «ανοικτά» από το παρελθόν, όμως αυτή είναι η πραγματικότητα κι η μόνη λύση είναι η αποτελεσματική αντιμετώπιση όλων αυτών.
 
Σ᾽ επίσημο επίπεδο υπάρχει μια εκκωφαντική σιωπή. Σήμα κατατεθέν άλλωστε όλων αυτών των ετών. Παραιτείται ο γενικός αρχηγός, προκύπτει μια γραπτή δήλωση και τίποτα άλλο. Ο Παντελής Κωνσταντινίδης είναι ένας ακόμη που έφυγε χωρίς να μιλήσει. Χωρίς να εξηγήσει το πώς και το γιατί, δίχως ν᾽ αναφερθεί γενικότερα στο παρελθόν, από τότε που ανακοινώθηκε ως τεχνικός διευθυντής και δεν παρουσιάστηκε ποτέ - όπως συμβαίνει σ᾽ αυτές τις περιπτώσεις – σε συνέντευξη Τύπου μέχρι και το παρόν.
 
Δεν έχει να κάνει με το πρόσωπο, έχει να κάνει με μια ενοχλητική σιωπή που έγινε συνήθεια πλέον. Μια βουβαμάρα που λειτουργεί κι ως πρόσφορο έδαφος για να δημιουργούνται καταστάσεις κι εντυπώσεις εναντίον του ΠΑΟΚ. Μιλούν και γράφουν άλλοι για τον ΠΑΟΚ, ποδοσφαιριστές, εκπρόσωποί τους αλλά όχι ο ΠΑΟΚ. Δε θα μπορούσε ή και να μπορούσε να το κάνει για το κάθε τί θα το καταστούσε ανούσιο. Υπάρχουν όμως θέματα και περιπτώσεις που το απαιτούσαν και το απαιτούν, πάντα ως ταπεινή άποψη. Το μέλλον, άμεσα ή έστω και βραχυπρόθεσμα μπορεί να είναι εντελώς διαφορετικό, γεμάτο ουσία. Ως τώρα όμως μόνον οι εντυπώσεις μένουν και δυστυχώς σ᾽ αυτόν τον τόπο αυτές μετρούν για τους περισσότερους. Αυτές περιορίζουν και την ευτυχία, όχι μόνο στον ΠΑΟΚ, όχι μόνο στο ποδόσφαιρο ... Καλή δύναμη, καλή συνέχεια σε όλους ... 
Γράψτε το σχόλιο σας...

ΠΑΟΚ - ΑΕΚ

Κυριακή 23 Σεπτεμβρίου, 20:30

Live
21/09/2018 • 08:10

19/09/2018 • 10:52