Μάθημα ρεαλισμού...

0
Κωστής Μπότσαρης
12/11/2013 • 17:48
Μάθημα ρεαλισμού...
  • shares


Μιας ομάδας που μέχρι τώρα είχε παραδώσει απτές αποδείξεις για την προσωπικότητά της και τις δυνατότητές της ν' αντιδρά όταν η εξέλιξη δεν ήταν αυτή που προσδοκούσε καταφέρνοντας να «γυρίσει» εις βάρος του αποτελέσματα κι εν τέλει αγώνες.

Μόνον που καμία από τις ασφάλειές της αυτές δε λειτούργησε προχτές. Καμία προσπάθεια αλλαγής δεν αποδείχτηκε αποτελεσματική και στο πλέον σημαντικό της ραντεβού μάλλον δεν . εμφανίστηκε ποτέ. Ολα της τα προβλήματα, που τόσο αποτελεσματικά είχαν καλυφθεί στο προηγούμενο χρονικό διάστημα από την επιτυχία των αποτελεσμάτων, «έσκασαν» μαζί καταδεικνύοντας τις κατά πολύ κατώτερες του αναμενομένου δυνατότητες σε μια καίρια στιγμή, που όπως λέγαμε από αυτήν εδώ τη διαδικτυακή γωνιά την περασμένη Παρασκευή, ήταν η πλέον κατάλληλη για να μετρήσει τις δυνάμεις της στις εντός συνόρων διοργανώσεις.

Φυσικά και τίποτα δεν κρίθηκε, τίποτα δεν τελειώνει εδώ αφού ο δρόμος είναι ακόμη μακρύς μέχρι τέλους. Ωστόσο, κανείς δεν μπορεί ν' αρνηθεί πως ήταν ένα μάθημα ρεαλισμού και αυτογνωσίας. Κι όσο μεγαλύτερες ήταν οι προσδοκίες για τη σεζόν και το πρωτάθλημα τόσο πιο ανώμαλη αποδείχτηκε η προσγείωση κόντρα στον κύριο διεκδικητή του - φερόμενου ως - κύριου στόχου του. Είχε δοθεί η εντύπωση πως η βασική αιτία της μέτριας έως κακής απόδοσης της περασμένης Πέμπτης στη Χάιφα ήταν η έλλειψη συγκέντρωσης εξαιτίας του επερχόμενου - τότε - ντέρμπι κορυφής, μάλλον λανθασμένη κρίνοντας εκ του αποτελέσματος.

Η αλήθεια είναι μάλλον διαφορετική στο σύνολό της. Μια επιφανειακή προσέγγιση του Κυριακάτικου αγώνα πριν από τη σέντρα του μπορεί να έβαζε από τη μια μεριά της πλάστιγγας πιο ισχυρές ποδοσφαιρικές προσωπικότητες για τους φιλοξενούμενους αλλά μεγαλύτερη ομοιογένεια, συνοχή και αποτελεσματικότητα για τους γηπεδούχους. Κι αυτή αποδείχτηκε λανθασμένη όμως. Κι όπως είναι φυσιολογικό, από την επόμενη στιγμή της λήξης του αγώνα ξεκινάει η αναζήτηση ευθυνών, μήπως κι η κατάδειξη των ενόχων ελαφρύνει καθόλου τη μεγάλη πικρία για την απουσία προσπάθειας κι όχι  - τόσο - του αποτελέσματος, όπως μετέφεραν κι οι φίλαθλοι της ομάδας που βρέθηκαν στο αεροδρόμιο και της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης αλλά και στο γήπεδο της Τούμπας, όπου τα μέλη της αποστολής - πλην των διεθνών της Εθνικής που έμειναν στην Αθήνα - είχαν αφήσει τα αυτοκίνητά τους.

Το να δοθεί μια απλή εξήγηση είναι από δύσκολο έως απίθανο. Κι αυτό γιατί δεν υπάρχει τέτοια, είναι πολυσύνθετη ως αποτέλεσμα πολλών αλληλεπιδράσεων. Εντούτοις υπάρχουν θέματα που είναι πιο απλά κι αν δεν υφίστανται αναμφίβολα η πραγματικότητα θα ήταν διαφορετική. Κατ' αρχάς το πόσο προφανείς είναι οι αδυναμίες της ομάδας, με σημαντικότερη αυτήν στο αριστερό άκρο της άμυνας. Δεν έχει να κάνει τόσο με τα πρόσωπα όσο με την έλλειψη σταθερότητας στην επιλογή τους. Είναι μετρημένες στα δάχτυλα οι φορές που η ομάδα αγωνίστηκε σε δυο διαδοχικές αναμετρήσεις με την ίδια σύνθεση στη συγκεκριμένη γραμμή. Επίσης, λίγοι μπορούν να κατανοήσουν πως γίνεται δυο ποδοσφαιριστές που έχουν επιλεγεί για μια θέση δε λογίζονται ως επιλογές πρώτης γραμμής. Αν δεν τυγχάνουν της εμπιστοσύνης των καθ' ύλη αρμόδιων δε συντρέχει λόγος να συνεχίζουν στην ομάδα.

Η σημασία του θέματος είναι μεγάλη επειδή προκαλεί μια σειρά εσωτερικών εξελίξεων σα . ντόμινο. Πιο συγκεκριμένα: Τόσο η Μακάμπι Χάιφα, όσο  κι ο Ολυμπιακός αλλά και άλλες ομάδες κατά το πρόσφατο παρελθόν επιλέγουν εκείνο το σημείο ως ορμητήριο των επιθέσεών τους. Οι δυο ακραίοι μεσοεπιθετικοί  Λούκας και Στοχ δεν επιστρέφουν για να βοηθήσουν πλην απειροελαχίστων περιπτώσεων με συνέπεια ν' αναγκάζονται τα δυο αμυντικά χαφ, Λάζαρ και Τζιόλης να τρέχουν ακατάπαυστα σε όλο το μήκος και το πλάτος του γηπέδου να καλύψουν και να πιέσουν ταυτόχρονα. Το «καθαρό» μυαλό κι οι ανάσες που χρειάζονται για να λειτουργήσουν κατάλληλα οργανωτικά πάνε . περίπατο κι η δυσλειτουργία του ΠΑΟΚ βρίσκεται ήδη σ' εξέλιξη. Μια και ο λόγος για τον Σλοβάκο, εδώ και καιρό βρίσκεται σε ύφεση, με αφετηρία τη διπλή του αστοχία στα πέναλτι με τη Μακάμπι Χάιφα στον αγώνα της Θεσσαλονίκης.

Θα μπορούσε να βγει εκτός της επόμενης αναμέτρησης, όχι για να τιμωρηθεί αλλά για να περάσει το μήνυμα σε όλους πως αφενός κανείς δεν έχει σίγουρη θέση στο αρχικό σχήμα, αφετέρου πως υπάρχει πειθαρχία και κανόνες εντός της ομάδας, στοιχεία και λειτουργίες από τα οποία κανείς δεν είναι πιο πάνω. Κάτι ανάλογο είχε συμβεί και με τον Λούκας και τ' αποτελέσματα είχαν φανεί ευεργετικά στην Κομοτηνή. Επιστρέφοντας στα των αμυντικών χαφ, είναι τα ίδια και τα ίδια και τα ίδια που χρησιμοποιούνται δυο φορές την εβδομάδα. Ο διεθνής Ρουμάνος είναι άνω των τριάντα ετών, τα χαρακτηριστικά του είναι περισσότερο οργανωτικά παρά ανασταλτικά και δε διαφέρουν πολύ σε σχέση με τον παρτενέρ του που ανασταλτικά καταβάλει μεγάλη προσπάθεια για να πλαισιώσει ένα ρόλο που μάλλον δεν του ταιριάζει, πλην των στημένων φάσεων ελέω σωματότυπου. Την ίδια ώρα, Γκαρσία και Κάτσε παραμένουν στο περιθώριο για διαφορετικούς λόγους ο καθένας, δίχως κανείς αρμόδιος να τους έχει εξηγήσει πειστικά δημόσια.

Μια ακόμη ερμαφρόδιτη «ευρεσιτεχνία» που επιδεινώνει την όλη δυσλειτουργία. Η επιλογή δεκατριών ποδοσφαιριστών για τις βασικές αγωνιστικές υποχρεώσεις έχει περιθωριοποιήσει όλους τους υπόλοιπους. Υποχρέωση των ανθρώπων που αποφασίζουν είναι να μην επιτρέψουν να νιώσει κανένα μέλος της ομάδας έτσι. Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα ποδοσφαιριστή που μετά την ήττα στο «Γ. Καραϊσκάκης» έγινε αποδέκτης παραπόνων από φίλους της ομάδας κι η απάντησή του ήταν: «Εγώ δεν έπαιζα». Ναι μεν είχε τα δίκια του αλλά αυτή η αντίδραση μαρτυρά και τη γενικότερη αίσθηση που έχουν ορισμένοι, που κάθε άλλο παρά συνάδει με τη λογική ενός μέλους ενός ομοιογενούς και αρραγούς συνόλου.

Βιαστικές ή κρίσεις που βολεύουν έχουν προκύψει από το ξεκίνημα της σεζόν για  συγκεκριμένα πρόσωπα. Ολοι είναι απαραίτητοι, όλοι χρειάζονται και κανείς δεν περισσεύει. Μόνον που για να προκύψουν ασφαλή συμπεράσματα για κάτι ή για κάποιον πρέπει να υπάρχουν και διαδοχικές ευκαιρίες με συνθήκες που προδίδουν εμπιστοσύνη και παρέχουν αυτοπεποίθηση. Τρανό παράδειγμα είναι ο Βίτορ. Ο ποδοσφαιριστής που δεν έπαιζε στην Μπενφίκα, που  έχει αδυναμίες, που το ένα που το άλλο αλλά γι' αυτόν τον ΠΑΟΚ αποδείχτηκε πως μπορεί ν' αποτελέσει σημαντικό του κομμάτι σε όλα τα επίπεδα. Ποιος μπορεί να πει ότι και κάποιος άλλος, από αυτούς που δεν έτυχαν ανάλογης στήριξης ως τώρα δεν μπορεί να εξελιχθεί σε κάτι ανάλογο; Πολλοί ενδεχομένως - για τους δικούς τους λόγους - αλλά δε θα μπορούν να το υποστηρίξουν με απτές αποδείξεις.

Για όλα αυτά τ' αγωνιστικά θέματα καθ' ύλη αρμόδιος είναι ένας, ο επικεφαλής της τεχνικής ηγεσίας. Ο οποίος έχει αποφανθεί για το υλικό του στηρίζοντας κι υποστηρίζοντας τις επιλογές που έχει. Το έπραξε εκ νέου και το βράδυ της Κυριακής, άσχετα αν δεν το υποστήριξε με τη στάση του την ώρα του αγώνα, στο δεύτερο ημίχρονο όταν η ομάδα βρισκόταν υπό αφόρητη πίεση και κανείς δε βρέθηκε κοντά στη γραμμή για να δώσει ένα στήριγμα σ' αυτούς που ήταν εντός των γραμμών, να τους παραινέσει, να τους εμψυχώσει ή ακόμη και να τους κατσαδιάσει μήπως και βγάλει κάποια αντίδραση. Αν κάτι από αυτά δεν ισχύει θα πρέπει να το αποσαφηνίσει. Γιατί είναι μια - αν όχι η μεγαλύτερη - από τις πλέον ισχυρές φυσιογνωμίες της ομάδας. Το ξέσπασμα του Χακόμπο μαρτυρά πως υπάρχουν κι εσωτερικά θέματα που χρίζουν άμεσου ξεκαθαρίσματος.

Για όλα αυτά χρειάζονται ειλικρινείς συζητήσεις και αντίστοιχες αποφάσεις από κάθε μεριά. Ζητήματα που πρέπει να λάβει υπ' όψη του κι ο μεγαλομέτοχος για να κάνει και την αυτοκριτική του. Για ν' αντιληφθεί τα όποια λάθη του και - το κυριότερο - να μην τα επαναλάβει. Βρισκόμαστε στο 1/3 της σεζόν ακόμη και τα περιθώρια υπάρχουν για να διορθωθούν τα όποια κακώς κείμενα έχουν λάβει χώρα ως τώρα. Η μέχρι τώρα κατάσταση αποδεικνύει πως έχει δημιουργήσει λανθασμένη νοοτροπία σε πολλά επίπεδα. Τα χρήματα δε φέρνουν την ευτυχία. Μόνον η συστηματική δουλειά κι η ανάλογη προσπάθεια προς μια κατεύθυνση, συγκεκριμένη από όλους δίχως την παραμικρή παρέκκλιση, δίχως την παραμικρή εξωτερική παρέμβαση.

Ο ΠΑΟΚ είναι αυτάρκης οικονομικά και μετά από πολλά χρόνια έχει τη δυνατότητα ν' αναγεννηθεί σε όλα τα επίπεδα. Εχει ξεκινήσει και το κάνει υλικοτεχνικά, πρέπει να το κάνει και αγωνιστικά. Δίχως νεφελώματα κι ομίχλες, δίχως μπερδέματα κι ασυνεννοησίες. Προ πάντων δίχως . τυμπανοκρουσίες. Στα λόγια και στις εντυπώσεις όλοι εύκολα γίνονται πρώτοι, η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική. Το μάθημα ρεαλισμού ήταν άκρως ηχηρό κι επώδυνο. Μένει να διαπιστωθεί το κατά πόσο διδακτικό ήταν, για όλους, εντός κι εκτός της ομάδας. Καλή συνέχεια και καλή δύναμη σε όλους .    

 

 

Γράψτε το σχόλιο σας...
20/09/2018 • 10:03

Με τακτική προσέγγιση και θράσος μπορούν απόψε ο ΠΑΟΚ κι ο Ολυμπιακός

Πολλά τα ενδιαφέροντα ματς σε αυτή την πρώτη αγωνιστική των ομίλων του Europa League. Ο ΠΑΟΚ μπορεί να "πονέσει" την Τσέλσι. Mε προσοχή στην άμυνα μπορεί κι ο Ολυμπιακός να τα καταφέρει. Ματς για γκολ σε Ρώμη, Μασσαλία και Γλασκόβη

19/09/2018 • 10:52