Στεναχωρημένα χαμόγελα

0
Κωστής Μπότσαρης
09/08/2013 • 08:07
Στεναχωρημένα χαμόγελα …
  • shares

Βέβαια, υπάρχουν αρκετά παραδείγματα κατά το παρελθόν σύμφωνα με τα οποία η συγκεκριμένη ομάδα πέτυχε εκεί όπου όλοι την είχαν εκ των προτέρων καταδικασμένη σε αποτυχία, αλλά αυτό δε συνιστά ισόβιο συμβόλαιο επιτυχίας.
Το πρόβλημα για την ομάδα του Χουμπ Στέβενς στο πρώτο ενενηντάλεπτο – αποδείχτηκε πως – ήταν το γκολ. Το είχε παραδεχτεί κι ο ίδιος ο Ολλανδός τεχνικός αμέσως μετά τη λήξη του. Δυστυχώς για τον ίδιο και την ομάδα του, αυτό ακριβώς το ίδιο παρέμεινε και στη ρεβάνς. Γιατί αν είχε καταφέρει ν’ ανοίξει το σκορ από νωρίς το μόνο βέβαιο είναι πως όλοι θα παρακολουθούσαν μια διαφορετική αναμέτρηση. Εικασία εν μέρει που ωστόσο ενισχύεται από την εικόνα του αγώνα αμέσως μετά την ισοφάριση του Νέτσιντ στο 83’ της αναμέτρησης (σ.σ. οι Ουκρανοί είχαν προηγηθεί με τον Μπλάνκο στο 72’). Το μικρό χρονικό διάστημα που απέμενε αποδείχτηκε ικανό για να τρομάξει τη Μέταλιστ, η οποία αγωνιζόμενη σ’ ένα εκπληκτικό και κατάμεστο γήπεδο κατέφυγε σε μικρά όσο και αναμενόμενα τεχνάσματα ξοδέματος χρόνου προκειμένου ν’ αποφύγει περαιτέρω δυσάρεστες εκπλήξεις.
Εκπλήξεις σαν κι αυτές που πήγε να δημιουργήσει και πάλι ο Νέτσιντ έξι λεπτά μετά το πρώτο του – επίσημο – γκολ με τον ΠΑΟΚ, όταν η κεφαλιά που πήρε ανενόχλητος από το ύψος του πέναλτι έφυγε λίγο άουτ από την αριστερή δοκό του Ντισλένκοβιτς. Πολύ περισσότερες ευκαιρίες έχασαν οι Ουκρανοί στο πρώτο ημίχρονο, σε μια κατάσταση που έτεινε να θυμίσει το πρώτο ημίχρονο της αντίστοιχης αναμέτρησης της Τούμπας, με μοναδικές διαφορές την παρουσία του κόσμου κι ένα … πέναλτι. Δυο στοιχεία που όποιο κι αν άλλαζες από αυτά κάτι διαφορετικό θα προέκυπτε. Αλλωστε οι σωστές και δίκαιες συγκρίσεις γίνονται μόνον στις απολύτως ίδιες συνθήκες.
Το ζητούμενο για μια νέα ομάδα είναι η πρόοδος. Οσο πιο γρήγορα αυτή έρθει τόσο το καλύτερο όμως το προσδοκώμενο είναι να υπάρχει και να έχει ορατές ενδείξεις. Ο «Δικέφαλος» πήγε στο Χάρκιβ για να διεκδικήσει ότι καλύτερο μπορούσε κι αυτό έκανε σχεδόν καθ’ όλη τη διάρκεια της αναμέτρησης. Ακόμη κι όταν δέχτηκε πίεση στο πρώτο μισό του αγώνα, ακόμη κι όταν δεν του βγήκε ο αρχικός σχηματισμός του στο γήπεδο, ακόμη κι όταν δεν κατάφερε να κάνει τις ευκαιρίες του γκολ, ακόμη κι  όταν βρέθηκε πίσω στο σκορ. Κι αυτό ίσως να ήταν και μια καλώς εννοούμενη ανταπόκριση των ποδοσφαιριστών στις παρατηρήσεις του τεχνικού τους για το θέμα της νοοτροπίας που παρουσίασαν πριν από εννιά ημέρες όταν ο φωτεινός πίνακας της Τούμπας είχε γράψει 0-1.
Αυτή τη φορά οι γραμμές ήταν κοντινές, οι επιστροφές γρήγορες, υπήρχε αλληλοκάλυψη, δίχως βέβαια να λείψουν και τα λάθη ή οι αδυναμίες. Την ώρα που οι ταχύτατοι και στην πλειοψηφία τους βραχύσωμοι ποδοσφαιριστές του Μίρον Μάρκεβιτς έβγαιναν πρώτοι πάνω στην μπάλα σε συνθήκες άμυνας, οι ομόλογοί τους του ΠΑΟΚ προτιμούσαν να περιμένουν τον αντίπαλο, ίσως να μην μπορούσαν και διαφορετικά λόγω σωματότυπου ή ετοιμότητας. Αδυναμία που στοίχισε στη φάση του γκολ καθώς ο Μπλάνκο πήρε σημαντικά μέτρα πρώτα για να κινηθεί με την μπάλα και στη συνέχεια για να εκμεταλλευτεί τον χώρο που του δόθηκε, να σημαδέψει και να σουτάρει.
Επειτα η γρήγορη σκέψη. Μόνον αυτή μπορεί να καλύψει έναν αργό ποδοσφαιριστή. Σε κάθε προσπάθεια ανάπτυξης των γηπεδούχων ο κάθε ποδοσφαιριστής είχε μια επαφή με την μπάλα ειδικά στο χώρο της μεσαίας γραμμής, την ίδια στιγμή που οι ακραίοι μέσοι του ΠΑΟΚ σπαταλούσαν χρόνο με την μπάλα στα πόδια για να σκεφτούν είτε την κίνησή του μ’ αυτήν, είτε τον επόμενο κάτοχό της. Κι όμως … μ’ αυτά και μ’ αυτά η πρόκριση δεν επιτεύχθηκε για λεπτομέρειες. Λεπτομέρειες τις οποίες εντοπίζει, αναλύει και προσπαθεί με τον έναν (σ.σ. καθημερινά στις προπονήσεις) ή με τον άλλον (σ.σ. μεταγραφική ενίσχυση) να διορθώσει η τεχνική ηγεσία ως οφείλει. Εν αρχή ήταν η διάρκεια στη σταθερότητα της απόδοσης. Η συνέχεια ακολουθεί.
Ο χρόνος περνάει όχι όμως ανεκμετάλλευτος στην καθημερινότητα του ποδοσφαιρικού ΠΑΟΚ. Κι αυτό φαίνεται στο γήπεδο. Αλλο μικρό όμως εξίσου σημαντικό παράδειγμα. Ο Μιγκέλ Βίτορ. Ο Πορτογάλος κεντρικός αμυντικός κόστισε στον πρώτο αγώνα με το πέναλτι στο οποίο έκανε. Προχτές δεν άφησε τον Ντέβιτς να πάρει ανάσα. Αξιοπρόσεκτη βελτίωσε σε διάστημα μιας εβδομάδας. Φυσικά και η κρίση του δε σταματά εδώ. Κάτι ανάλογο ισχύει και για τον Τσέχο σκόρερ. Δεν είναι μόνον το γκολ ή η σπουδαία ευκαιρία που ακολούθησε. Είναι και το γεγονός πως μέχρι και το τελευταίο λεπτό γύριζε πίσω μέχρι την περιοχή του Χακόμπο σε συνθήκες αντεπίθεσης των Ουκρανών για να δώσει βοήθειες και να κόψει τους αντιπάλους του.
Και περιπτώσεις σαν των δυο η ομάδα έχει να περιμένει αρκετές. Λούκας, Ολίσε, Γεωργιάδης, Λόρενς, Αθανασιάδης, ενώ ακόμη δεν έχουν πάρει ευκαιρίες οι Λόπεθ, Σκόνδρας, Σπυρόπουλος, Κωνσταντινίδης, Γκαρσία, Κάτσε. Κάπου σε όλους αυτούς υπολογίστε και το νέο μέλος της ομάδας, τον Μίροσλαβ Στοχ, με πολλές περγαμηνές κι ανάλογες προσδοκίες. Κάτι δημιουργείται, κάτι φτιάχνεται, με τα καλά και με τα κακά του, με τα σωστά και τα … στραβά του κι είναι λογικό να προσφέρει συγκινήσεις, χαρές και απογοητεύσεις αλλά φαίνεται υγιές και μοιάζει να συντελείται κατόπιν σχεδίου με όραμα και φιλοδοξίες.
Ισως γι’ αυτό και το τέλος του αγώνα να βρήκε – και – τους σχεδόν εκατόν πενήντα φιλάθλους του «Δικεφάλου» με μια γεύση … γλυκόπικρη, με συναισθήματα ανάμεικτα, μ’ ένα στεναχωρημένο χαμόγελο, εξαιτίας του αποκλεισμού και του διαιωνιζόμενου καημού να περάσει η ομάδα στην επόμενη φάση μαζί με τις υποσχέσεις που αφήνει για το βραχυπρόθεσμο μέλλον. Γεροί να είμαστε να το παρακολουθήσουμε και να το συζητάμε. Καλή δύναμη και καλή συνέχεια σε όλους …

 

Γράψτε το σχόλιο σας...
21/11/2018 • 08:25
21/11/2018 • 14:24

Η γέννηση του Κώστα Πολυχρονίου (video)

Ένας από τους σημαντικότερους παίκτες στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου και του Ολυμπιακού, ο Κώστας Πολυχρονίου, γεννήθηκε σαν σήμερα το 1936.