Αλλάζει...

0
Κωστής Μπότσαρης
08/07/2013 • 08:45
Αλλάζει...
  • shares

Η πρώτη φιλική αναμέτρηση κόντρα σ’ έναν αντίπαλο που δε φείδεται χρημάτων προκειμένου ν’ αποκτήσει αυτό που θέλει και σε μια εβδομάδα ξεκινούν οι επίσημες υποχρεώσεις της ήταν λογικό να προκαλεί άγχος. Με έξι παίκτες (σ.σ. διεθνείς και Μιγκέλ Βίτορ) να έχουν δώσει το «παρόν» στη μισή προετοιμασία, με εκκρεμότητας για την ολοκλήρωση του ρόστερ και δη αυτή του επιτελικού χαφ που αναμένεται να κάνει τη διαφορά η πρώτη εμφάνιση του ΠΑΟΚ και η «λευκή» ισοπαλία με την Ανζί στο Μούρινσελ Στάντιον αφήνει θετική αίσθηση.  Βέβαια, είναι μόνον το πρώτο δείγμα και γι’ αυτό δεν αποτελεί λόγο ιδιαίτερου ενθουσιασμού όπως δε θ’ αποτελούσε και λόγο τρανής απογοήτευσης αν προέκυπτε ένα αρνητικό αποτέλεσμα. Απλά … άρεσε.


Πρώτα απ’ όλα επειδή προκάλεσε την αίσθηση της αυτοπεποίθησης. Ο Χουμπ Στέβενς δε φοβήθηκε να δημιουργήσει δυο αυτόνομες ενδεκάδες, μια για κάθε ημίχρονο επιβεβαιώνοντας τις δημόσιες τοποθετήσεις του για πίστη στο υπάρχον δυναμικό. Η πρώτη, αυτή των Γλύκου, Σκόνδρα, Λόπεθ, Μιγκέλ Βίτορ, Λίνο στην άμυνα, τους Δεληγιαννίδη, Τζανδάρη, Λάζαρ, Πόποβιτς στη μεσαία γραμμή, τον Βούκιτς μπροστά τους και ουσιαστικά πιο προωθημένο τον Γιάννου ήταν αυτή που ξεκίνησε τον αγώνα. Σύνολο «φρέσκο», με δυνάμεις, πολλά τρεξίματα και περισσότερο με ανασταλτικές καταβολές αλλά αντεπιθέσεις που προκαλούσαν σημαντικό άγχος στον αντίπαλο και σε αρκετές περιπτώσεις οδήγησαν σε σημαντικές ευκαιρίες για ν’ ανοίξει το σκορ. Η παρουσία των νέων παικτών στα άκρα, Πόποβιτς, Δεληγιαννίδη, του Τζανδάρη στο κέντρο, των Ιβηρων και του Σκόνδρα στην άμυνα έδωσε άλλη πνοή στην ομάδα, υπήρχε κίνητρο να δείξουν πράγματα και στον προπονητή τους, είχαν δυνάμεις να τρέξουν, να πιέσουν και να παρέχουν σημαντική αλληλλοκάλυψη καλύπτοντας χώρους.


Ο Λόπεθ έχει περισσότερη ποιότητα κι ο Μιγκέλ Βίτορ περισσότερη δύναμη. Ο Ισπανός ανεβάζει όσο πιο ψηλά μπορεί τη γραμμή της άμυνας για να πολλαπλασιάσει τις πιθανότητες να βγει οφ σάιντ ο αντίπαλος και οι σωματότυποι των δυο κεντρικών αμυντικών σ’ αυτήν την περίπτωση τους βοηθούσαν να καλύψουν γοργά την όποια απόσταση δημιουργούνταν προς την περιοχή τους. Ο Σκόνδρας φάνηκε σταθερός αλλά δεν είχε και τις καλύτερες συνεργασίες τόσο στην ευθεία του όσο και με τον Ισπανό. Ο Λίνο παραμένει σταθερή αξία με τα γνωστά, ανασταλτικά μειονεκτήματα, αλλά δημιουργικά εξελίσσεται σε … διαχρονικό. Ο Γιάννου έδειξε διάθεση μεν αλλά υστέρησε στην ουσία και στα τελειώματα. Σκόπιμα αφήσαμε για το τέλος το δίδυμο Λάζαρ – Βούκιτς. Ο διεθνής Ρουμάνος όταν ανεβάζει ταχύτητα κι επίπεδο απόδοσης η ποιότητά του συμπαρασύρει όλη την ομάδα, αλλά ο Βούκιτς κάνει αυτόν που τον βλέπει ν’ αναρωτιέται πως ήταν πριν από πέντε χρόνια σαν παίκτης.


Υπέροχη ποδοσφαιρική οξυδέρκεια, παροιμιώδης διαύγεια που μπορεί και λειτουργεί εξίσου αποτελεσματικά και σε δημιουργία και σ’ εκτέλεση. Καλός ο Γλύκος αλλά δεν απέφυγε δυο λάθη που ευτυχώς δεν κόστισαν. Καθ’ όλη τη διάρκεια του πρώτου μέρους ο Ολλανδός τεχνικός παρατηρούσε και σχολίαζε τόσο με τους συνεργάτες του όσο και με τους υπόλοιπους ποδοσφαιριστές που ήταν στον πάγκο. Στην επανάληψη, θέση στο γήπεδο πήραν οι Χακόμπο, Κίτσιου, Κατσουράνης, Κατσικάς, Ποζατζίδης, Λόρενς, Τζιώλης, Κάτσε, Γεωργιάδης, Σαλπιγγίδης, Αθανασιάδης. Περισσότερη ποιότητα, μεγαλύτερη εμπειρία αλλά και πιο δύσκολες μετατοπίσεις ανασταλτικά από πλευρά σε πλευρά, παρά την παρουσία του Κάτσε που έτρεχε – και πάλι – ασταμάτητα. Τόσο αυτός, όσο και ο Τζανδάρης στο πρώτο μέρος είχαν εμφανώς εντολή να πιέζουν τον οργανωτή της αντίπαλης ομάδας, ειδικά σε συνθήκες αντεπίθεσης των Ρώσων, φτάνοντας ακόμη και στο φάουλ.


Ο Χακόμπο ήταν αλάνθαστος, τα δυο νεαρά μπακ (Κίτσιου και Ποζατζίδης) μόνος ως κέρδος μπορούν να χαρακτηριστούν, ενώ οι Κατσουράνης – Κατσικάς δεν αντιμετώπισαν ιδιαίτερα προβλήματα. Ο πρώτος υιοθέτησε ρόλο καθοδηγητή φωνάζοντας προς πάσα κατεύθυνση, ο δεύτερος δεν έχει καταφέρει ακόμη να βρει τρόπο διαχείρισης της μεγάλης πίεσης. Ο Κάτσε παραμένει αεικίνητος και ο Τζιώλης διάγει περίοδο προσαρμογής αναζητώντας τον ρόλο του στα χαφ. Η όρεξη που χαρακτηρίζει τον Λόρενς στις προπονήσεις βγήκε στον αγώνα και συνδυασμένη με ουσία ήταν ότι καλύτερο. Δραστήριος και κινητικός ο Γεωργιάδης όμως είχε δυσκολία στις συνεργασίες ειδικά στην ανάπτυξη. Ενδιαφέρον δίδυμο στην επίθεση Αθανασιάδη – Σαλπιγγίδη, πιο μεστό σε σχέση με το πρόσφατο παρελθόν και με διακριτούς ρόλους.


Στο δεύτερο ημίχρονο η ομάδα πίεσε και ψηλά σε αρκετές περιπτώσεις και δε βγήκε χαμένη. Επίσης οι ευκαιρίες που δημιούργησε ήταν – ως επί το πλείστον - προϊόν οργανωμένης επίθεσης, σε αντίθεση με το πρώτο ημίχρονο. Τέλος, πολύς λόγος έγινε για το σύστημα της ομάδας, τις προτιμήσεις της τεχνικής ηγεσίας. Στο μεγαλύτερο διάστημα εφαρμόστηκε το 4-4-2, ωστόσο η ομάδα δομείται για να μπορεί να εφαρμόσει αυτό που απαιτούν οι περιστάσεις. Κι όλα αυτά, με τους Ιτάνζ, Γκαρσία, Ολίσε εκτός αποστολής, τον Λούκας θεατή στο γήπεδο άρτι αφιχθέντα από το 75’ κι εν αναμονή τουλάχιστον δυο ποδοσφαιριστών ακόμη (σ.σ. δίχως να συμπεριλαμβάνεται σ’ αυτούς ο Σπυρόπουλος που αναμένεται αύριο), που αναμένεται να κάνουν και τη διαφορά. Η παρουσία των ομογενών αλλά κι αυτών που ταξίδεψαν από την Ελλάδα για να δουν την αγαπημένη τους ομάδα καιρό τώρα δε συνιστά έκπληξη. Απλά φρόντισαν να καλωσορίσουν τα νέα πρόσωπα της ομάδας και να υπενθυμίσουν στα παλαιά πως κι αυτοί από τη δική τους πλευρά, παραμένουν σταθερή αξία. Επόμενο τεστ για όλους την … Τετάρτη. Καλή δύναμη και καλή συνέχεια σε όλους … 

Γράψτε το σχόλιο σας...
21/11/2018 • 08:25
21/11/2018 • 08:40

Το πρώτο “Μπόουλ” (video)

Το 1914 για πρώτη φορά, το στάδιο “Γέιλ Μπόουλ” ανοίγει τις πόρτες του για το κοινό των ΗΠΑ και θα φιλοξενήσει αγώνες το αμερικανικού ποδοσφαίρου.