Δικαίωμα...

0
Κωστής Μπότσαρης
17/09/2012 • 19:29
Δικαίωμα...
  • shares

Κάποιος άλλος δεν έχει την υπομονή, δεν έχει τη διάθεση, δεν έχει την πίστη. Θεμιτό κι απολύτως σεβαστό, αρκεί να μην προσπαθεί να επιβάλλει την άποψή του σε όλους όσοι έχουν διαφορετική άποψη από αυτόν. Και δυστυχώς αυτή είναι μια σοβαρή ασθένεια που υπάρχει εδώ και χρόνια στην  ομάδα και για τους μεν και για τους δε. Γιατί αν λησμονείτε αυτός είναι ο ΠΑΟΚ. Ο ΠΑΟΚ της ταμπέλας, ο ΠΑΟΚ της άποψης, ο ΠΑΟΚ του πρέπει να είμαι με κάποιο πρόσωπο, παράγοντα, προπονητή, ποδοσφαιριστή ή … αντίθετος μέχρι και εχθρός μ’ αυτόν.
Η προσπάθεια του σημερινού ΠΑΟΚ για τη δημιουργία μιας νέας ομάδας ξεκίνησε από ανάγκη κι όχι κατόπιν δυνατότητας επιλογής. Και για όσους δε θυμούνται ξεκίνησε με πάρα πολύ δύσκολες – οικονομικές κι όχι μόνο – συνθήκες. Στην πορεία προέκυψε κι η αγορά του πλειοψηφικού πακέτου των μετοχών από τον κ. Ιβάν Σαββίδη και για πρώτη φορά έπειτα από πολλά χρόνια η ομάδα έχει ιδιοκτήτη. Τα πράγματα έχουν πάρει το δρόμο τους κι απομένει να φανούν στην πράξη οι βουλές του.

Περιθώρια ενίσχυσης τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή δεν υπάρχουν. Αρα ο ΠΑΟΚ μέχρι τον Δεκέμβριο τουλάχιστον θα πορευτεί ως έχει. Γιατί δεν ενισχύθηκε; Επειδή δεν υπήρχε η οικονομική δυνατότητα ούτε για … ευρώ. Για παράδειγμα, η μεταγραφή του Μάριο Μπούντιμιρ θα μπορούσε να είχε ολοκληρωθεί αν είχε γίνει ένα ταξίδι στην Κροατία, πριν δεχτεί την κρούση από την ομάδα που αγωνίζεται σήμερα. Εντούτοις δεν υπήρχαν χρήματα ούτε για … τηλεφώνημα τότε. Με την ΠΑΕ να είναι «ανοιχτή» σε πλείστες όσες πλευρές μεγαλύτερη ανάγκη είχε η κατοχύρωση της … επιβίωσης υπολογίζοντας ακόμη και τα έξοδα ενός τέτοιου ταξιδιού. Υπερβολικό; Μπορεί αλλά άκρως ρεαλιστικό.

Οι εξηγήσεις δόθηκαν από τον περασμένο Μάιο από τους διοικούντες εξηγώντας πως αν τα εισιτήρια διαρκείας κυμανθούν σε χαμηλά επίπεδα τότε οι δυνατότητες ενίσχυσης θα είναι πάρα πολύ μικρές. Είτε λόγω της κακής οικονομικής κατάστασης που επικρατεί πλέον στην κοινωνία μας είτε για λόγους που γνωρίζει ο καθένας προσωπικά για τον εαυτό του και τους γνωστούς του τα διαρκείας «έκλεισαν» λίγο πάνω από τις οκτώ χιλιάδες. Αιτία κι αποτέλεσμα κοινώς …
Οι μεταγραφές που έγιναν – πλην του Λόρενς όπως αποδεικνύεται στην πράξη και μέχρι ν’ αρχίσει ν’ αγωνίζεται συστηματικά ο Βιβιάν, κατά συνέπεια η εξής μια του Κουμάλο – δεν έχουν αποδώσει τ’ αναμενόμενα ως τώρα κι αν η κρίση τους ολοκληρωνόταν σήμερα ο οιοσδήποτε θα είχε το δικαίωμα να κάνει λόγο για άστοχες επιλογές.

Η ομάδα άλλαξε αγωνιστικό προφίλ και το συγκεκριμένο φορτίο κλήθηκαν να επωμιστούν η νέα τεχνική ηγεσία και το μίγμα ποδοσφαιριστών, έμπειρων και νέων. Οι δυο πλέον έμπειροι, ο Γκαρσία κι ο Σαλπιγγίδης στην κρισιμότερη χρονική στιγμή του ξεκινήματος της σεζόν τέθηκαν εκτός. Ο …. ανήφορος ξεκίνησε κι είναι δύσκολος. Δεν τον βγάζουν όλοι. Είτε σπρώχνεις από πίσω για να βοηθήσεις, στο δικό σου μικρό κομμάτι ευθύνης είτε πας από μπροστά και τον κρατάς στο ίδιο σημείο, αν δεν τον ωθείς προς τα πίσω. Ηρθαν και θα έρθουν κι άλλες δύσκολες στιγμές, πίκρες, απογοητεύσεις. Τίποτα δε χαρίζεται. Ναι, ορισμένα πράγματα ενοχλούν και μάλιστα έντονα, αλλά το πρώτο που πρέπει να σκεφτεί κανείς είναι το κίνητρο, όπως έχω ξαναγράψει από αυτήν εδώ τη διαδικτυακή γωνιά.

Γιατί κάνει κάποιος οτιδήποτε. Ποιο είναι το κίνητρό του και ποιο είναι το συμφέρον του. Λάθη κάνουμε όλοι, για ποιο λόγο όμως; Για ίδιον όφελος; Λόγω αφέλειας; Λόγω ανικανότητας; Λόγω απειρίας; Λόγω εσφαλμένης εμπιστοσύνης σε λάθος πρόσωπα; Σε κάθε απάντηση η επόμενη συζήτηση μετατίθεται στην αντίδραση του προσώπου που παίρνει τις αποφάσεις για να διορθώσει τα όποια κακώς κείμενα. Και βάσει αντίδρασης κρίνεται. Εχω την αίσθηση πως το επόμενο διοικητικό συμβούλιο της ΠΑΕ θα είναι άκρως σημαντικό με αντίστοιχες εξελίξεις. Καλή, σεβαστή κι αποδεκτή η κριτική αλλά ακόμη καλύτερες οι λύσεις. Οποιος τις έχει, ας τις προτείνει.
Τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή, κατά την ταπεινή μου άποψη, στον ΠΑΟΚ; Με όλα όσα αναφέραμε νωρίτερα, μ’ αυτήν την ομάδα και μ’ αυτόν τον κόσμο στις κερκίδες η ομάδα πέρασε έναν προκριματικό γύρο στο Europa League, αποκλείστηκε στα πλέι οφ, πήρε δυο δύσκολες νίκες στο πρωτάθλημα κι έχασε έναν αγώνα εκτός έδρας από μια στιγμή αδράνειας κόντρα σε μια ομάδα που δείχνει πως θα είναι – τουλάχιστον – ανάμεσα σ’ αυτές που θα διεκδικήσουν την έξοδό τους στην Ευρώπη.

Την Κυριακή ο κ. Δώνης παρέταξε το πλέον αμυντικογενές σχήμα από τη μέρα που ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του ΠΑΟΚ, όπως πολύ σωστά σημείωσε ένας συνάδερφος πριν ξεκινήσει ο αγώνας. Με Σταφυλίδη και Φωτάκη, κλασικούς ανασταλτικούς ποδοσφαιριστές σε ρόλο χαφ και τον Λόρενς που δεν είναι ο κλασικός φορ αλλά κυνηγάει την μπάλα μέχρι και λίγα μέτρα έξω από την περιοχή της ομάδας του βοηθώντας στην πίεση. Για μια ακόμη φορά ο «Δικέφαλος» έπαιξε με διαφορετική 11άδα, που ναι μεν είναι αποτέλεσμα συνθηκών αλλά παράλληλα συνιστά και μια τρανή απόδειξη πως η τεχνική ηγεσία «ψάχνεται».
Ο φετινός ΠΑΟΚ, των λεπτών ισορροπιών, εξαρτάται από τα … πάντα. Τη μια σωστή ή λάθος ενέργεια, τη μια απουσία ή τη μια παρουσία, μεταφορική η κυριολεκτική και πάει λέγοντας. Δυο λάθη του Κουμάλο παραλίγο θα έδιναν τη νίκη στην ομάδα του Σάκη Τσιώλη. Ενα λάθος του Βιβιάν στο Περιστέρι έκρινε τον αγώνα υπέρ του Ατρομήτου. Ναι το ποδόσφαιρο είναι το άθλημα των λαθών. Ωστόσο όταν το άθροισμα των προσωπικών λαθών του καθενός δημιουργούν ένα μεγάλο «μείον» και το αντίστοιχο των προσωπικών ενεργειών είναι μικρότερο, τότε το αποτέλεσμα είναι εύκολο να το φανταστεί κανείς, αν δεν το έχει δει ήδη.

Πιο συγκεκριμένα, η ομάδα του κ. Δώνη ξεκίνησε καλά κόντρα στον Αστέρα Τρίπολης  Απείλησε κι απειλήθηκε, δείχνοντας πως θα διεκδικήσει με αξιώσεις τους τρεις βαθμούς απέναντι σε μια ομάδα έμπειρη, πλήρης κι έτοιμη, με προπονητή που ξεκίνησε να τη δημιουργεί από πέρυσι. Ολα αυτά μέχρι το 27’, όταν ένα λάθος του Κουμάλο έδωσε τη δυνατότητα στους Αρκάδες να προηγηθούν με το εύστοχο χτύπημα πέναλτι του Περόνε. Η ομάδα πίσω στο σκορ, πανικός στην ομάδα. Δε λειτουργεί τίποτα για μεγάλο χρονικό διάστημα με σημεία αναφοράς τις συνεργασίες στην άμυνα και στη μεσαία γραμμή. «Βγαίνουμε πάνω στην μπάλα σε πρώτο χρόνο», φώναζαν από τον πάγκο δίχως να εισακουστούν από συγκεκριμένους παίκτες που … περιορίζονταν σε ρόλο θεατή μέχρι να πάρει ο αντίπαλος την μπάλα στα πόδια του.
Τ’ αγωνιστικά σχέδια των φιλοξενούμενων ήταν ευδιάκριτα εξ αρχής. Στόχος το κεφάλι του Περόνε, ο Αργεντινός να «σπάει» την μπάλα σε Ναβάρο ή Ράγιος και γρήγορες μετατοπίσεις για να «βραχυκυκλώνει» η αργή – ειδικά στην προσαρμογή – άμυνα του ΠΑΟΚ. Επιπλέον, ο Ναβάρο συνέκλινε προς τον άξονα παρασύροντας τον Αποστολόπουλο κι ο Ράγιος έμενε μόνος του αριστερά έχοντας πρόσφορο έδαφος μπροστά του για να ξεκινήσει την επίθεση με τις καλύτερες προϋποθέσεις.

Η κατασκοπεία λειτούργησε καλά κι ο Κατσικάς με τον Κουμάλο είχαν εξ αρχής εντολή ν’ ακολουθούν – σχεδόν – παντού τον Περόνε ώστε να μην πάρει κεφαλιά. Οι συνεργασίες των ακραίων γραμμών δεν απέδωσαν, ο Λίνο με τον Σταφυλίδη κι ο Αποστολόπουλος με τον Φωτάκη. Οι ρόλοι του πρώτου ζευγαριού δεν ήταν διακριτοί ενώ με δεδομένο πρόβλημα στο δεξί άκρο της άμυνας ανασταλτικά ο Καλαματιανός μέσος έμενε πίσω κι όταν η ομάδα αναπτυσσόταν δεν είχε τον παίκτη που έπρεπε στη θέση την οποία – φυσιολογικά – όφειλε να είναι. Η πίεση που άσκησε από ψηλά ο Αστέρας δημιούργησε πολλά προβλήματα καθώς στις απόπειρες ανάπτυξης σπάνια αναμειγνύονταν οι μέσοι.
Η πλέον καθοριστική στιγμή του αγώνα ήρθε με την έναρξη του δευτέρου ημιχρόνου, όταν ο Λόρενς ισοφάρισε σημειώνοντας το πρώτο του γκολ με τον ΠΑΟΚ και ουσιαστικά σηματοδοτώντας την έναρξη της τρίτης, φετινής ανατροπής της ομάδας και πάλι με το ίδιο σκορ. Η τρικυμία που έπληξε τους γηπεδούχους μετά το 0-1 μετακόμισε στις τάξεις των φιλοξενούμενων που «πλήρωσαν» και τη λάθος λογική τους αφού προηγήθηκαν προσπαθώντας να «παγώσουν» το ρυθμό του αγώνα. Κάτι που τους στέρησε τη δυνατότητα να εδραιώσουν την κυριαρχία τους συνεπικουρούμενης και της ατυχίας που είχαν με τα δοκάρια, αν και στις δυο από αυτές τις περιπτώσεις ο Γλύκος – κυριολεκτικά – έβαλε το χεράκι του για να κρατήσει το σκορ.

Η είσοδος του Ετο προσέδωσε – τουλάχιστον – δύναμη και πάθος. Ο Γεωργιάδης μπήκε ορεξάτος, αν και δεν τροφοδοτήθηκε όσο ζήτησαν από τον πάγκο κι από τον Γιάννου πήρε σημαντικές ανάσες στην επίθεση. Ωστόσο σημεία αναφοράς ήταν η κατακόρυφη άνοδος του Κατσικά, που με παροιμιώδη ψυχραιμία – αλλά και αρκετή δόση ρίσκου - προκάλεσε πολλά χαμόγελα και συνάμα εμπιστοσύνη στα μετόπισθεν κι η με μαθηματική πρόοδο βελτίωση του Κάτσε, με το νεαρό μέσο να είναι … πανταχού παρών αλλά να λειτουργεί εποικοδομητικά και στην οργάνωση του παιχνιδιού της ομάδας του.
Η προσπάθεια του ΠΑΟΚ κι η πίεση που άσκησε απέφερε καρπούς με τον Αθανασιάδη να ευστοχεί σε χτύπημα πέναλτι και να δίνει την πολυπόθητη και πάρα πολύ σημαντική, κυρίως για ψυχολογικούς λόγους, νίκη. Το ίδιο, αγωνιώδες έργο θα ξαναζήσει ο «Δικέφαλος» στις αναμετρήσεις που ακολουθούν, αρχής γενομένης από την Ξάνθη το προσεχές Σάββατο. Ας γίνει συνείδηση όλων το τι υπάρχει κι όχι το τι θα ήθελε ο καθένας να υπάρχει. Αν μη τι άλλο δίνονται εξηγήσεις από τα αρμόδια πρόσωπα για το τι σκέφτονται και πως προσπαθούν να το καταφέρουν. Ο χρόνος θα δείξει το δίκιο τους ή το λάθος τους.
Καλή δύναμη και καλή συνέχεια σε όλους …  
 

Γράψτε το σχόλιο σας...
13/11/2018 • 08:09

Με όρεξη για θέαμα το ματς στο Μπλάκπουλ (video)

Στα σημερινά ματς του Αγγλικού Λιγκ Τρόφι περιμένουμε αρκετές εκπλήξεις, μικρού ή μεγάλου μεγέθους. Πιο αμφίρροπες κι αναμενόμενα παραγωγικές οι αναμετρήσεις ομάδων της ίδιας κατηγορίας

06/11/2018 • 16:34