Μια καριέρα γεμάτη πυροτεχνήματα

Το βράδυ της Παρασκευής ως μέρος μιας καριέρας γεμάτη πυροτεχνήματα. Γράφει ο Χρήστος Καούρης.
Χρήστος Καούρης
29/10/2017 • 08:48
Ο Νίκος Παππάς
  • shares
Τα ξεσπάσματα έχουν το δικό τους χαρακτήρα. Ως εκρήξεις κρυμμένου ή καταπιεσμένου συναισθήματος, δεν βγάζει και πολύ νόημα να προσπαθήσει κανείς να τις αναλύσει από λογική σκοπιά. Απλά συμβαίνουν, περιέχοντας ενδείξεις αλλά όχι απαραίτητα αποδείξεις για τον χαρακτήρα του δράστη. Το «εν βρασμώ ψυχής» άλλωστε, αναγνωρίζεται και στα δικαστήρια. 

Εντούτοις το ξέσπασμα του Νίκου Παππά το βράδυ της Παρασκευής στο Μαρούσι ήταν διαφορετικό. Προσχεδιασμένο, στα όρια της σκηνοθεσίας.  Φαινόταν από νωρίς, από τις πρώτες άμυνες που έβγαλαν την ομάδα του στο ανοιχτό γήπεδο. Από τον τρόπο που δεν πάσαρε ποτέ σε 2v1 αιφνιδιασμό, αχρηστεύοντας τον. Από την υπερπροσπάθεια να διακόψει λόμπες που προορίζονταν για τον γιγαντόσωμο Βέσελι, τη διάθεση να ορμήσει μόνος του απέναντι σε τρεις, σαν πιλότος καμικάζι σε κάθετη βουτιά προς το αεροπλανοφόρο. Στο αίμα του αμφιλεγόμενου γκαρντ έτρεχε και ένα μικρό κοκτέιλ κηροζίνης, έτοιμο να αναφλεγεί. 

Η πρώτη σπίθα ήρθε στο 64-66, όταν με μια προσποίηση πήρε φόρα από τη γωνία, απορρόφησε την επαφή από τον ψηλότερο και δυνατότερο Νικολό Μέλι και πέτυχε καλάθι, κερδίζοντας και το δικαίωμα για μια βολή για το τσαγανό του. Αμέσως μόλις σηκώθηκε από το παρκέ, κάρφωσε το βλέμμα του στα δημοσιογραφικά θεωρεία. Αλλά το ματς δεν είχε τελειώσει, ήταν ακόμα στο όριο, παιζόμενο.

Όταν όμως έβαλε το τελευταίο, το μεγάλο, το εν τέλει νικητήριο, δεν υπήρχε γυρισμός. Μια ημέρα μετά, ούτε έχω ασχοληθεί να διαβάσω ή να αποσαφηνίσω μόνος μου με τι ακριβώς γαλλικά στόλισε το δημοσιογραφικό σινάφι μου, σε τέλειο ριμέικ του Ράσελ Κρόου στον «Μονομάχο»:  “Are you not entertained?”. Δεν έχει και σημασία δηλαδή, η γλώσσα του σώματος, τα πεταγμένα μάτια από τις κόγχες, τα χέρια που έμοιαζαν με όπλα, τα έλεγαν όλα και τα έλεγαν καλύτερα. 

Δεν φαντάζομαι ότι σας είναι δύσκολο να μπείτε στη θέση του Νίκου Παππά. Όλοι σας έχετε νιώσει κάποια στιγμή στη ζωή σας αδικημένοι, θύματα ή στόχοι του μοχθηρού αφεντικού, του ζηλόφθονου γείτονα,  του άσπονδου φίλου, του κακού σας ριζικού. Όλοι μπορείτε να κατανοήσετε τι είδους ενέργεια δίνει η εκδίκηση, αυτό το ηφαιστειώδες συναίσθημα να αποδείξετε σε όλους, δίκαιους και αδίκους, αθώους, ένοχους και περαστικούς  μαζί, την αλήθεια σας. 

Ό,τι συμβαίνει τις τελευταίες εβδομάδες με την περίπτωση του Νίκου Παππά είναι διασκεδαστικό, αν ειδωθεί από τη σκοπιά του εξωτερικού, αποστασιοποιημένου παρατηρητή. Τη σκανδάλη στο πιστόλι του αφέτη της κούρσας την τράβηξε ο ίδιος, όταν αποφάσισε να ψάλλει in-game τον Σκουρτόπουλο και μετά, σε συνέντευξη του στο Vice, να το αποδώσει στο…  «trash-talking που συμβαίνει στους αγώνες και είναι μέρος επηρεασμού του αντιπάλου», αλλά και λίγο στην «πίκρα για την μη κλήση», αλλά στο τέλος «όλα καλά».

Η υπόλοιπη διαδρομή ήταν τόσο προβλέψιμη, που σε κάνει να πιστεύεις πως αν τα social media δεν είχαν ακόμα εφευρεθεί, θα τα ανακάλυπταν άνθρωποι σαν τον Έλληνα γκαρντ. Η κριτική στην περίπτωση του είχε και πάλι τεράστιο εύρος, ως συνήθως συμβαίνει στην περίπτωση των ταλαντούχων, αμφιλεγόμενων ανθρώπων. Ο ίδιος απομόνωσε τις περιπτώσεις που θεώρησε κατευθυνόμενες, κακόπιστες και υστερόβουλες και ξεκίνησε να καίει τα χλωρά μαζί με τα ξερά: σιγά μην βρεθεί χρόνος ή διάθεση για νηφαλιότητα ή ψυχραιμία. Δώσε μία να πάει, ως συνήθως. Και αν το τραβήξετε παραπάνω, η καλύτερη μου, ένα τέλειο άλλοθι απέναντι σε ένα ακόμη εχθρό. 

Δεν είναι βέβαια κανένα καινούριο φαινόμενο, ούτε ο Παππάς μπορεί να διεκδικήσει καν στάτους ενός sui generis, μποέμ και ξεχωριστού τύπου. Η συζήτηση δεν έχει νόημα να γίνει στην απλοϊκή βάση του καλού και του κακού, ούτε και της ηθικής. Όπως συνήθως συμβαίνει με ανθρώπους που συνδυάζουν τεράστιο εγώ, σύνδρομο καταδίωξης και πλούτο που ρεαλιστικά δεν τους υποχρεώνει να προβούν σε καινοτόμες αλλαγές, ο ταλαντούχος γκαρντ μοιάζει καταδικασμένος να συνεχίσει στην ίδια σισύφεια πορεία. Ένα αστέρι που λάμπει εκτυφλωτικά μέχρι να γίνει σουπερνόβα, και πάλι από την αρχή, όπως έκανε πάντα και όπως του αρέσει. 

Μια καριέρα γεμάτη πυροτεχνήματα. Αν μη τι άλλο, διασκεδαστικό. 

Γράψτε το σχόλιο σας...

Αναντολού Εφές - Παναθηναϊκός ΟΠΑΠ

Παρασκευή 16 Νοεμβρίου, 19:30

Live