Υπερβολική δόση

Ακόμη ζαλισμένος από το πορτοκαλί overdose, ο Χρήστος Καούρης ευχαριστεί τους πρωταγωνιστές των συγκλονιστικότερων τελικών στην ιστορία του ελληνικού πρωταθλήματος.
0
Χρήστος Καούρης
31/05/2016 • 08:07
Σπανούλης, Διαμαντίδης
  • shares
Αναλύσεις, σενάρια, εικασίες, λάθη, αφορισμοί. Όχι, σας παρακαλώ. Η στιγμή προσφέρεται μόνο για βαθιά υπόκλιση στον πρωταθλητή Ολυμπιακό και στον φιναλίστ Παναθηναϊκό. Και σε αυτούς που θα μείνουν για πάντα στη μνήμη μας, πρωταγωνιστές μιας σειράς τελικών που αντιπροσωπεύει στο ακέραιο την έννοια του κλασικού.  

Μια υπερβολική δόση μπασκετικής μαγείας που ούτε την αξίζαμε, ούτε την υποψιαζόμαστε. 

Γι΄ αυτό και σας ευχαριστούμε. 

Ευχαριστούμε Βασίλη Σπανούλη, που ρίσκαρες ανάμεσα στο ρόλο του ομ φατάλ και του απόλυτου ήρωα σε αυτή τη σειρά. Και που η κλάση, ο εγωισμός και το κισμέτ σου θέλησε να ονομαστούν οι τελικοί του 2016 σε "τελικοί του Σπανούλη". 

Ευχαριστούμε Δημήτρη Διαμαντίδη, που εμφανίστηκες στον πλανήτη του ελληνικού μπάσκετ και με το έτσι θέλω άλλαξες τον τρόπο που οι Έλληνες αντιλαμβάνονται το άθλημα. Από τους 40 πόντους του Γκάλη, στο επιδραστικό παιχνίδι όλων των διαστάσεων. Σαν ταινία σε 3D. 

Ευχαριστούμε Γιώργο Πρίντεζη, που βρήκες διέξοδο στο μπάσκετ για να παλέψεις μια κατάσταση "που πρέπει να τη ζήσεις για να την καταλάβεις". Στη χρονιά που έπαιξες το καλύτερο, πιο ώριμο, πιο άπαικτο μπάσκετ της ζωής σου. Ένα πεταχτάρι για τον Ιωσήφ λοιπόν. 

Ευχαριστούμε Νίκο Παππά, που επέστρεψες...τρελαμένος στους τελικούς, με κίνητρο που ξεπερνούσε αυτό των υπόλοιπων που πατούσαν παρκέ. Σε αδίκησαν, σε αδίκησες. Τέλος οι δικαιολογίες: ξέρουμε τι μπορείς. 

Ευχαριστούμε Οθέλο Χάντερ, που έδειξες σε κάθε είδους μίζερους αυτού του κόσμου πως αγωνίζεται αυτός που...έχει συμφωνήσει με τη Ρεάλ. Πως είναι να παίζεις σαν να μην υπάρχει αύριο, όταν αυτό είναι ήδη στη Μαδρίτη. 

Ευχαριστούμε Τζέιμς Γκιστ, για την αυθεντικότερη αμυντική παράσταση που έχουμε δει σε περιβάλλον τελικών. Mano a mano, ένας εναντίον ενός, δεν υπάρχει κανείς που να σε κοιτάει στα μάτια. 

Ευχαριστούμε Αργύρη Πεδουλάκη, που ήρθες για να μετατρέψεις τον Παναθηναϊκό σε πολεμική μηχανή. Τρεις σερί ήττες στο σουτ, σε λεπτομέρειες που δεν είχες το χρόνο ή τους παίκτες για να δουλέψεις. Σπάνια ηττημένος απέδειξε περισσότερα πράγματα από εσένα. 

Ευχαριστούμε Γιάννη Σφαιρόπουλε, γιατί ενίσχυσες το ερυθρόλευκο γονίδιο που έχει μάθει να μην τα παρατάει ποτέ. Comeback kings, πάει να πει βασιλιάδες τον ανατροπών, και στις τρεις νίκες που έφεραν το πρωτάθλημα. 

Ευχαριστούμε Γιώργο και Παναγιώτη Αγγελόπουλε, για το "ξανασκέψου το" στον Δημήτρη Διαμαντίδη. Ξέρουμε και ξέρετε ότι μπορείτε και καλύτερα. 

Ευχαριστούμε Δημήτρη Γιαννακόπουλε, για την επίσκεψη σου στα αποδυτήρια του Ολυμπιακού. Ξέρουμε και ξέρεις ότι μπορείς και καλύτερα. 

Ευχαριστούμε Βαγγέλη, Αντώνη, Ματ, Τζέιμς, Οθέλο, Βασίλη, Δημήτρη, Βινς, Ιωάννη, Κώστα, Έλιοτ, Νίκολα, Μίροσλαβ, Ντι-Τζει, Γιώργο, Ντάνιελ, Βινς. που μας καλέσατε στις παραστάσεις σας, αυτές που οι παλιότεροι λένε ότι είναι οι συγκλονιστικότερες, εντυπωσιακότερες, πιο ψυχοβγαλτικές όλων των εποχών στο ελληνικό πρωτάθλημα. 

Ευχαριστούμε.