Κάλλιο αργά παρά νωρίς

0
Χρήστος Καούρης
15/10/2013 • 02:28
Κάλλιο αργά παρά νωρίς
  • shares

Πρώτη αγωνιστική, με Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό να έχουν ένα όλο κι όλο επίσημο ματς στα πόδια τους, αυτό του κυπέλλου, και τους Μπαρτζώκα και Πεδουλάκη να μοιάζουν περισσότερο με νοσοκόμους που κουράρουν τους ταλαιπωρημένους μαχητές του Ευρωμπάσκετ, αλλά και αυτούς που έπεσαν θύματα των πρώτων τραυματισμών και ατυχιών. Το ντέρμπι ήταν και για τους δυο αχρείαστος για την εποχή μπελάς - πιο πολλά είχαν να χάσουν από το να κερδίσουν - και οι ίδιοι, και οι ομάδες τους. Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η ησυχία του Σταδίου Ειρήνης και Φιλίας, ένεκα της τιμωρίας του Ολυμπιακού, πολλαπλασίαζε την αίσθηση φιλικού - κάποια στιγμή, ένας από τους  λιγοστούς ερυθρόλευκοι φίλαθλοι που βρέθηκαν στις κερκίδες δοκίμασε να...τρομάξει τον Διαμαντίδη όταν αυτός εκτελούσε βολή. Αστείο και αποκρουστικό μαζί.

Ο Ολυμπιακός χρειάστηκε 40 λεπτά για να βάλει με ιδρώτα και κόπο 55 πόντους. Με τον Βασίλη Σπανούλη νευρικό και παντελώς εγκλωβισμένο από μια άμυνα που του απαγόρευε τη θέα όταν επιχειρούσε να δημιουργήσει ρήγμα, ο πρωταθλητής Ευρώπης κλήθηκε να βρει άλλους τρόπους. Η άμυνα του Παναθηναϊκού επέτρεπε τα σουτ τριών πόντων που προέκυπταν από σωστή κυκλοφορία της μπάλας, όμως αυτό το έκανε και στους περυσινούς τελικούς. Η διαφοροποίηση ήρθε από ένα νεοφερμένο και έναν επανακάμψαντα. Θυμάστε την πρόκληση που είχε απευθύνει η τεχνική ηγεσία των πράσινων στον Δημήτρη Κατσίβελη στους περυσινούς τελικούς;

"Σούταρε, αν τολμάς. Ο Διαμαντίδης, ο Ούκιτς, ο Κάρι, θα είναι δυο μέτρα μακριά σου".

Όχι στον ίδιο βαθμό αλλά οπωσδήποτε στο ίδιο πνεύμα, ο Πεδουλάκης και οι συνεργάτες του πέταξαν στον Βαγγέλη Μάντζαρη το ίδιο γάντι. Ο οργανωτής του Ολυμπιακού το σήκωσε και το πέταξε πίσω με δύο εύστοχα στην πρώτη περίοδο, αγωνιζόμενος με το συνδυασμό ενθουσιασμού και ψυχραιμίας που τον έχουν μετατρέψει σε υπέρ-πολύτιμο στα 23 του χρόνια.

Λίγο αργότερα, ο Ματ Λοτζέσκι φρόντισε να συστηθεί στους Έλληνες φιλάθλους με τρόπο εμφατικό. Οι 14 πόντοι του λένε τη μισή αλήθεια για τη χρησιμότητα του: η απόλυτη ευστοχία του υπήρξε προϊόν της ψύχραιμης, στα όρια της ψυχρής, ικανότητας του να παίρνει τις σωστές προσπάθειες. Χωρίς να έχει αθλητικά προσόντα του προκατόχου του, δεν εκτέθηκε αλλά διακρίθηκε στην άμυνα και υπήρξε καλός συμπαίκτης. Η δυνατότητα που δίνει στον Μπαρτζώκα να τον χρησιμοποιεί στο "2" σε ψηλά σχήματα, προσθέτει ακόμα περισσότερη ευελιξία στην περιφερειακή γραμμή των ερυθρόλευκων αλλά και πολλές επιλογές στο σετ παιχνίδι, εκεί όπου ο Παπανικολάου συχνά δυσκολευόταν.

Ο τρίτος άξονας της νίκης του Ολυμπιακού ήρθε από τη...διάσπαση του Κάιλ Χάινς. Ο Αμερικανός σέντερ τσέπης είναι πια κάτοικος Μόσχας, όμως στη θέση του Ολυμπιακός έχει πλέον τρεις. Όχι, κανείς δεν είναι Χάινς. Όμως οι Ντάστον, Σίμονς και Πέτγουεϊ προσφέρουν ενέργεια, γρήγορα πόδια, καλύτερο έλεγχο της εναέριας κυκλοφορίας. Όταν στην εξίσωση προστεθεί και ο καλός Μπέγκιτς, τον οποίο ο Μπαρτζώκας αδίκησε όταν τον έστειλε πάνω στον Μαυροκεφαλίδη, το παζλ θα ολοκληρωθεί. Οι λόμπες του Διαμαντίδη στους Γκιστ - Λάσμε μετά τα παραδοσιακά κεντρικά pick n' roll δεν είναι πια τόσο εύκολη υπόθεση.

Ο Παναθηναϊκός, πρώτα και περισσότερο απ΄ όλα, δεν είχε ενέργεια. Σε αυτό στάθηκε και ο προπονητής του στη συνέντευξη τύπου: μετά το πρώτο άλμα των παικτών του, τα πόδια ήταν βαριά, αδύναμα να σηκωθούν με την ίδια ένταση από το έδαφος. Το περίπλοκο επιθετικό μπάσκετ που πρεσβεύει ο προπονητής του Παναθηναϊκού, αυτό που βασίζεται στη σκέψη και το διάβασμα κάθε νέας επίθεσης, δεν είναι εύκολο να το βγάλουν στο παρκέ κορμιά ταλαιπωρημένα από το Ευρωμπάσκετ (Μασιούλις, Μπράμος, Ούκιτς) ή από τραυματισμούς (Λάσμε).

Ο Πεδουλάκης πόνταρε στο παιχνίδι του Λουκά Μαυροκεφαλίδη από μέση απόσταση, βρήκε τα ελεύθερα σουτ που σχεδίασε, όμως ο Έλληνας ψηλός δεν άδραξε την ευκαιρία να ταρακουνήσει μια άμυνα που έσφιγγε συνεχώς: 4/12 δίποντα με αρκετά προβλήματα στην άμυνα. Την ίδια στιγμή, ο Τζέιμς Γκιστ θα περιμένει λίγο ακόμα να δει την σκληρή δουλειά που έκανε το καλοκαίρι να μεταφράζεται στο παρκέ.

Με τον Κάρι να μην μπορεί να βοηθήσει στη δημιουργία και τον Παππά να καλείται να ξεπεράσει το άγχος του και να σταματήσει τον Σπανούλη στην άμυνα, ο Παναθηναϊκός ακούμπησε στους ώμους του Δημήτρη Διαμαντίδη. Ο αρχηγός ήταν ώρες - ώρες απολαυστικός, έβγαλε λαγούς από το καπέλο και όσο είχε δυνάμεις κρατούσε τον Παναθηναϊκό κοντά στο σκορ. Στο φινάλε, το κυνηγητό του Μάντζαρη και των υπόλοιπων έφερε αποτέλεσμα.

Ο Γιώργος Μπαρτζώκας ζήτησε συγγνώμη για το θέαμα που παρουσίασε η ομάδα του και ο Γιώργος Πρίντεζης συμπλήρωσε ότι η ομάδα του κέρδισε το δικαίωμα να συνεχίσει να δουλεύει ήσυχη, χωρίς τη γκρίνια που πιθανότατα θα συνόδευε μια ήττα που θα σήμαινε οριστική απώλεια της πρώτης θέσης. Ο Ραμέλ Κάρι σκέφτηκε φωναχτά λέγοντας πως "πλέον ξέρουμε τι έχουμε να αντιμετωπίσουμε".

Λίγες μέρες πριν το τζάμπολ της Ευρωλίγκα, οι δύο αιώνιοι ζεσταίνουν τις μηχανές τους. Κρίμα, που τους φωνάξαμε για να ακούσουμε μόνο το μαρσάρισμα τους.

ΥΓ. Χθες το πρωί, έσερνα τα πόδια στο κοιμητήριο της Αναστάσεως στον Πειραιά. Μπροστά μου, μια ζωντανή φωτογραφία: Νίκος Παπαδογιάννης, Δημήτρης Καρύδας, Βασίλης Σκουντής, Γιάννης Φιλέρης, Γιάννης Ψαράκης. Οι εφηβικοί μου ήρωες από το μοναδικό περιοδικό που κατάφερα ποτέ να συλλέξω, το "Τρίποντο". Αυτοί που έγραφαν και εγώ σχεδόν αποστήθιζα τις αράδες τους. Αφού όμως διαβάσω το "Χωρίς μαλλιά στη γλώσσα". Φίλιππε, ευχαριστώ.

Γράψτε το σχόλιο σας...