No Span, no party

Ο Γρηγόρης Παπαβασιλείου γράφει στο προσωπικό του blog για την ήττα του Ολυμπιακού στην Τουρκία από τη Νταρουσάφκα και αναλύει πως αυτή ήρθε.
0
Γρηγόρης Παπαβασιλείου
28/12/2018 • 11:03
Οι παίκτες του Ολυμπιακού
  • shares
Η ήττα απο την Νταρουσάφακα, η οποία για 12 αγωνιστικές δεν είχε κάνει σεφτέ πόνεσε τον Ολυμπιακό, ανεξαρτήτως αν στοιχίσει ή όχι στην τελική κατάταξη και στην προσπάθεια των ερυθρολεύκων να πάρουν το πλεονέκτημα έδρας.

Παρά το γεγονός ότι το καμπανάκι πριν το ματς, έγινε σειρήνα συναγερμού κατά τη διάρκειά του, η ομάδα του Μπλατ παρουσιάστηκε κατώτερη των προσδοκιών και δε θύμισε την ομάδα των τελευταίων εβδομάδων. Αν και ο Ολυμπιακός παρουσίασε αυτό το άσχημο αγωνιστικό πρόσωπο, είχε την ευκαιρία με τη διαφορά στους 3, σχεδόν 3 λεπτά πριν το τέλος, να γυρίσει ένα ματς του μείον 19. Εκεί ο Μπλατ επιλέγει να αφήσει για ένα ακόμη ματς τον Σπανούλη στον πάγκο, απλό θεατή, την ώρα που στέλνει την μπάλα στους «άγουρους» Γκος και Λε Ντέι, οι οποίοι τρακάρουν και σχεδόν δεν εκδηλώνουν επίθεση. Όλοι δικαιούνται μια άσχημη βραδιά, ακόμη και ο προπονητής, αλλά αφήνοντας στην άκρη τα 37-38 ακόμη και 39 λεπτά ενός αγώνα, ο Σπανούλης ζει γι’ αυτά τα τελευταία δευτερόλεπτα. Δε χρειάζεται καν να αναφέρουμε πόσες φορές το χει κάνει. Ακόμη και η παρουσία του στην πεντάδα, δημιουργεί άγχος και αγωνία στους αντιπάλους, ιδίως αν αυτοί είναι οι «αμερικανοποιημένοι» Τούρκοι, που το έχουν πάθει αμέτρητες φορές φέτος. 

Με τους γκαρντ του Ολυμπιακού για 25 λεπτά να παραπατούν στην επίθεση και να γίνονται έρμαιο των διαθέσεων του Ντάγκλας στην άμυνα, αποτελεί εύλογη απορία η μη χρησιμοποίηση του Μάντζαρη ούτε για 1 δευτερόλεπτο. Αν αυτός είναι ο τρόπος να «φωνάξει» ο Μπλατ ότι θέλει παίκτη, είναι άδικο για το διεθνή πόιντ γκαρντ, ο οποίος με τα χαρακτηριστικά που έχει, θα μπορούσε ν’ αλλάξει το ρυθμό της αναμέτρησης.

Σε μια τέτοια διοργάνωση θα έρθουν και οι «κακές» ήττες όπως αυτή. Το θέμα είναι πως χάνεις κι αν κάνεις δώρο τη νίκη, ακόμη και σε βραδιές που είσαι μέτριος.

ΥΓ. Πως γίνεται ο Γκος που έχει όλη την εμπιστοσύνη του κόσμου ενώ παραπατάει, να βγαίνει όταν αρχίζει να βρίσκει ρυθμό με 5 στη σειρά στο τρίτο δεκάλεπτο;

ΥΓ1. Η Νταρουσάφακα δεν ήταν για 1-13 και όντως ο Ερνάκ έχει κάνει δουλειά, αλλά στο 5 εναντίον 5 έχει θέματα και ουσιαστικό τρόπο επίθεσης το ανοιχτό γήπεδο. Πως γίνεται αυτό να το σταματάς μόνο για 5 λεπτά απο το 25 ως το 30;

ΥΓ2. Η μάχη για την τετράδα εννοείται ότι δεν έχει χαθεί, αλλά φανταστείτε να ξημέρωνε μια τέτοια μέρα με Σφαιρόπουλο ή Μπαρτζώκα στον πάγκο, τι θα διαβάζαμε ...

ΥΓ3 Συνήθως όταν έρχονται τα λουλούδια και οι πλακέτες, φεύγει το ροζ φύλλο 
Γράψτε το σχόλιο σας...