Όχι αυταπάτες, αλλά υπομονή...

0
Γιώργος Βασιλείου
23/09/2013 • 08:22
Όχι αυταπάτες, αλλά υπομονή...
  • shares
Δεν ήταν λίγοι αυτοί που πίστευαν ότι αν πάρει έναν βαθμό ο Πανιώνιος θα πρέπει να είναι ικανοποιημένος. Όχι έναν δεν πήρε. Αλλά έξι. Έξι. Ποιος να το περίμενε; Ο Νίκος Παντελής της Β' Εθνικής να οδηγήσει τον Πανιώνιο σε 6 βαθμούς...
 
Δεν διαφωνώ και με βρίσκετε απόλυτα σύμφωνο ότι ο Πανιώνιος, εκτός του αγώνα με τον Παναθηναϊκό, δεν έχει προσφέρει θέαμα. Δεν μ' αρέσει να επαναλαμβάνομαι, αλλά πρέπει να το κάνω και να γυρίσω το χρόνο πίσω κατά σχεδόν ένα χρόνο.
 
Ποιος από τους υπάρχοντες, είπε ότι αυτός ο Πανιώνιος μπορεί να προσφέρει θέαμα κάθε Κυριακή (ή Σάββατο); Κανείς. Και από τη στιγμή που δεν το έχει κάνει κάποιος, εκτίμησή μου είναι, ότι δεν θα έπρεπε και δεν θα πρέπει να υπάρχει η συγκεκριμένη απαίτηση.
 
Ο Πανιώνιος, δυστυχώς για τους φίλους του, είναι υποχρεωμένος (και φέτος) να παλέψει για την παραμονή του στην κατηγορία, με ότι αυτό συνεπάγεται. Το αν έγιναν λάθη ή όχι στον σχεδιασμό για την τρέχουσα σεζόν είναι αργά για να το κρίνει κανείς. Πρέπει να πορευθεί μ' αυτό.
 
Οι παίκτες που φορούν την «κυανέρυθρη» φανέλα δίνουν ότι μπορούν. Το τεχνικό τιμ το ίδιο. Οπότε, όλοι «μάχονται» για την επίτευξη του στόχου της ομάδας. Της παραμονής του συλλόγου στη Σούπερ Λιγκ και της οικονομικής εξυγίανσης.
 
Ποιος δεν θα ήθελε να βλέπει τον Πανιώνιο κάθε σεζόν να συμμετέχει στα πλέι οφ, στο Europa League, όπως γινόταν παλαιότερα; Δυστυχώς, όμως, έτσι όπως έστρωσαν κάποιοι, πρέπει να κοιμηθούν αυτοί που τους διαδέχθηκαν (δίχως να έχουν και αυτοί άφεση αμαρτιών).
 
Το έργο του Πανιωνίου δεν είναι εύκολο. Αντίθετα, τη φετινή χρονιά, είναι πιο δύσκολο από κάθε άλλη. Ο κόσμος δεν πρέπει να έχει αυταπάτες, αλλά υπομονή. Και να στηρίξει αυτή την προσπάθεια. Κυρίως των παικτών του Πανιωνίου που «ματώνουν» για τη φανέλα της αγαπημένης τους ομάδας. Μόνο έτσι αυτός ο Ιστορικός σύλλογος θα βρεθεί ξανά στο δρόμο που του αρμόζει να βρίσκεται. Με υπομονή και σκληρή δουλειά. Απ' όλους.
 
 
ΥΓ: Για τον αγώνα με τον Εργοτέλη η άποψή μου είναι ότι για 65 λεπτά, ο Πανιώνιος ήταν συγκεντρωμένος, είχε συνοχή σαν ομάδα και δεν απειλήθηκε. Αυτό που κρατάω είναι ότι το τεχνικό τιμ «πιάστηκε» αδιάβαστο στις αλλαγές των Πελέ και Μπαντιμπαγκά, οι οποίοι άλλαξαν τη ροή του παιχνιδιού. Η κίνηση του Λάσνικ από τον πάγκο αποδείχθηκε καθοριστική. Τα «στημένα» του Αυστριακού έκαναν τη διαφορά και λίγο έλειψε να φέρουν και τη νίκη. Το ότι έδειξαν για ένα ακόμα ψυχικά αποθέματα να "γυρίσουν" (κατά το ήμισυ) ένα ματς πρέπει να τους πιστωθεί.
 
ΥΓ 2: Η καλοπροαίρετη κριτική εκτιμώ ότι βοηθάει στη ζωή στο να βελτιωθείς σαν άνθρωπος, σαν σύνολο. Έτσι και σε μια ομάδα, θα πρέπει οι απαιτήσεις με τους ποδοσφαιριστές να είναι ανάλογες με τις συνθήκες που τους προσφέρουν για να δουλέψουν καθημερινά. Σε όλους τους τομείς.
Γράψτε το σχόλιο σας...