H χαρά του παιδιού

Ο Γ. Συρίγος αναλύει τα οφέλη που αποκόμισε η Εθνική από το εναρκτήριο παιχνίδι της στο Τορίνο, απέναντι στο Ιράν.
0
Γιώργος Συρίγος
05/07/2016 • 15:01
Εθνική
  • shares
Δεν έχει κανένα απολύτως νόημα να βάλουμε το παιχνίδι με αντίπαλο το Ιράν κάτω απ’ το μικροσκόπιο, επιχειρώντας να βαθμολογήσουμε, για παράδειγμα, την λειτουργία της Εθνικής απέναντι στη παλιομοδίτικη ζώνη του Μπάουερμαν ή να εντοπίσουμε τα ακριβή αίτια των 15 λαθών στα οποία υπέπεσε.

Όταν αντιμετωπίζεις μια ομάδα που είναι (στην καλύτερη περίπτωση) δυο επίπεδα κάτω από σένα, η υπερανάλυση μπορεί να μην οδηγεί σε… παράλυση, όπως αρέσκονται να λένε οι φίλοι μας οι Άγγλοι, αλλά το πιθανότερο είναι πως θα επιφέρει αποπροσανατολισμό.

Αν λοιπόν υπάρχει ένα κέρδος απ’ την πρεμιέρα της «επίσημης αγαπημένης» στο προολυμπιακό τουρνουά του Τορίνο, είναι το πνεύμα με το οποίο οι 12 παίκτες του Φώτη Κατσικάρη μπήκαν στο παρκέ. Με έξι πρωτάρηδες σε μεγάλη διοργάνωση (Παπαπέτρου, Αθηναίου, Μπόγρης, Αγραβάνης, Χαραλαμπόπουλος, Θανάσης Αντετοκούνμπο) και με όλους τους ηγέτες των προηγούμενων ετών (πλην Μπουρούση) να παρακολουθούν την αναμέτρηση από την τηλεόραση, η Εθνική ομάδα είχε αν μη τι άλλο τα βασικά: ενέργεια και διάθεση για συνεργασίες.

Την ίδια ώρα λοιπόν που οι Ιταλοί ψάχνουν να βρουν αν το δυσλειτουργικό πρώτο ημίχρονο απέναντι στην Τυνησία οφειλόταν περισσότερο στο, δεδομένο για τον εκάστοτε «οικοδεσπότη», έξτρα άγχος της πρεμιέρας ή στις θεμελιώδεις αδυναμίες που παρουσιάζουν ως ομάδα τα τελευταία χρόνια, εμείς απολαμβάνουμε τη… χαρά του παιδιού. Έχει και τα καλά του να θεωρείσαι (ισχυρό) αουτσάιντερ.
Γράψτε το σχόλιο σας...
21/11/2018 • 08:25
21/11/2018 • 08:40

Το πρώτο “Μπόουλ” (video)

Το 1914 για πρώτη φορά, το στάδιο “Γέιλ Μπόουλ” ανοίγει τις πόρτες του για το κοινό των ΗΠΑ και θα φιλοξενήσει αγώνες το αμερικανικού ποδοσφαίρου.