Αθλητισμός είναι... δάκρυα, ειλικρίνεια και αυτοκριτική!

Ο Δημήτρης Παπανικολάου γράφει στο προσωπικό του blog για τον απόηχο της 33ης αγωνιστικής και για τα δάκρυα των Φουστέρ και Μέγιερι.
0
Δημήτρης Παπανικολάου
04/05/2015 • 08:17
Αθλητισμός είναι... δάκρυα, ειλικρίνεια και αυτοκριτική!
  • shares
Ήταν ένα γεμάτο Σαββατοκύριακο. Το ντέρμπι Παναθηναϊκού-Ολυμπιακού στο μπάσκετ μας γέμισε το Σάββατο και την ίδια στιγμή τις σελίδες των εφημερίδων, των ιστοσελίδων και τις οθόνες των δελτίων ειδήσεων με όσα μας πρόσφερε.

Και την Κυριακή ακολούθησε το θρίλερ του υποβιβασμού με τον Πανθρακικό να κρατάει πια στα δικά του χέρια την υπόθεση της σωτηρίας του, σε σντίθεση με τον Λεβαδειακό, που στηρίζει τις ελπίδες του στη θέληση της Ξάνθης να παλέψει στην Κομοτηνή.

Ο πραγματικός αθλητισμός όμως, αποτυπώθηκε στα δακρυσμένα μάτια του Νταβίντ Φουστέρ και του Μπάλας Μέγερι. Οι δυο τους έκλαιγαν σαν μικρά παιδιά την ώρα που όλος ο Πειραιάς γιόρταζε για το 42ο ερυθρόλευκο πρωτάθλημα. Ο Μέγερι γιατί φεύγει κι ο Φουστέρ γιατί θέλει να μείνει, αλλά υπάρχει διάσταση απόψεων στο οικονομικό. 

Δύο ξένοι στην ίδια πόλη, αλλά με πολύ αγάπη και εκτίμηση για όσα πήραν και έδωσαν στην ομάδα που τους ανέδειξε.

Ο πραγματικός αθλητισμός αποτυπώθηκε στην ειλικρίνεια του Ηλία Κώτσιου. Ο εκ των αρχηγών του Λεβαδειακού παραδέχθηκε ότι η ομάδα του δύσκολα θα παραμείνει στην κατηγορία γιατί δεν έκανε καλά τη δουλειά της στο γήπεδό της και έχει τις χειρότερες ισοβαθμίες μεταξύ των ομάδων που κινδυνεύουν. Χωρίς να ψάξει για φτηνές δικαιολογίες. 

Ο πραγματικός αθλητισμός αποτυπώθηκε και στη δήλωση του Νίκου Νιόπλια πως ο Πανιώνιος δεν άξιζε αυτή την ήττα με 3-1 στο Περιστέρι γιατί στάθηκε καλά κόντρα στον Ατρόμητο.

Ο πραγματικός αθλητισμός δεν είναι ούτε η αντίδραση του Δημήτρη Γιαννακόπουλου μετά την προσωρινή διακοπή του ντέρμπι, αλλά ούτε και τα... αυτιά του Βασίλη Σπανούλη! 

Ναι, ο Σπανούλης δεν έθιξε τον κόσμο του ΠΑΟ, όπως πιθανόν έχει θίξει εκείνος τα ιερά και τα όσια της οικογένειάς του. Ωστόσο, αδίκησε τον ίδιο του τον εαυτό, διαταράσσοντας κυρίως την προσωπική του ηρεμία. 

Ο πραγματικός αθλητισμός δεν είναι η τοποθέτηση του γενικού διευθυντή του Λεβαδειακού κ. Φαράντου για «κάποιους που κάτι έκαναν...». Όποιος ξέρει κάτι οφείλει να το λέει ανοιχτά και χωρίς γρίφους. Μόνο τότε προσφέρει καλές υπηρεσίες στο άθλημα.

Ο πραγματικός αθλητισμός ήταν οι φίλοι του ΠΑΣ που πήγαν στους Ζωσημάδες να δουν την ομάδα τους παρά την απογοήτευση από τη μη συμμετοχή της στα πλέι-οφ κι ας είπαν και μια κουβέντα παραπάνω για τις παραλείψεις της διοίκησης Χριστοβασίλη.

Ο πραγματικός αθλητισμός υπάρχει όταν οι συμμετέχοντες τα έχουν πρώτα καλά με τον εαυτό τους, αντιλαμβάνονται σε τι παιχνίδι παίζουν και δεν αναζητούν δικαρκώς άλλοθι μεταβιβάζοντας τις ευθύνες για τυχόν δικά τους σφάλματα και παραλείψεις.

Δυστυχώς όμως, αυτοί είναι λίγοι, ενώ ο αθλητισμός για να βρεθεί στη θέση που του αξίζει θα ήθελε να έχει στις τάξεις του πολλούς περισσότερους. 
Γράψτε το σχόλιο σας...