Ο ‘’Στρατηγός’’ πάει στη μάχη

O Δημήτρης Καρύδας γράφει στο προσωπικό του blog για την ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας της Εθνικής μπάσκετ από τον Κώστα Μίσσα.
0
Δημήτρης Καρύδας
29/06/2017 • 08:19
Ο Κώστας Μίσσας.
  • shares
Μια παλιά γαλλική φράση που αποδίδεται και στον Μέγα Ναπολέοντα υποστήριζε ότι ‘’οι στρατιώτες πεθαίνουν στα πεδία των μαχών και οι στρατηγοί σε βαθιά γεράματα στο κρεβάτι τους’’. Στην προκειμένη περίπτωση ένας ‘’στρατηγός’’ αποφάσισε να βγει πρώτος στο πεδίο της μάχης.

Ο Κώστας Μίσσας όταν έπαιζε και για δύο δεκαετίες ήταν ο ηγέτης και το μυαλό του Πανιωνίου έγινε γνωστός λόγω των συγκεκριμένων αγωνιστικών χαρακτηριστικών ως ‘’στρατηγός’’. Τα χρόνια της νιότης του ‘’Στρατηγού’’ έχουν πια περάσει και στα 63 του είναι προφανές ότι αποφάσισε πως έχουν μείνει μερικά ακόμη γαλόνια να ράψει στη μπασκετική στολή του και ενδεχόμενα να ψάξει για το πιο σπάνιο παράσημο της καριέρας του.

Η επιλογή του Κώστα Μίσσα έφερε μια αδικαιολόγητη έκρηξη στα αδηφάγα social media…Είναι ξεκάθαρο και όποιος προσπαθήσει να λειάνει τις γωνίες ότι το όλο θέμα έγινε κραυγαλέα και άκομψα. Προηγήθηκε η ατυχέστατη δήλωση του Γιώργου Βασιλακόπουλου, απαξιωτική για το σύνολο των προπονητών στην παρουσίαση της φανέλας της εθνικής. Ο πρόεδρος της ΕΟΚ για μια ακόμη φορά στην προσπάθεια του να αμυνθεί στην κριτική που δέχεται πλέον από κάθε πλευρά δεν σκέφτηκε το αυτονόητο και κάτι που ήξερε μόνο ο ίδιος: ότι λίγα εικοσιτετράωρα αργότερα θα καλείτο να ονοματίσει τον προπονητή της εθνικής ομάδας. Όταν μάλιστα ακούστηκε ως μια πρώτη πληροφορία το όνομα του Μίσσα τότε έγινε αληθινός…χαμός αφού για μήνες ολόκληρους ο Βασιλακόπουλος μέσω διαρροών και πληροφοριών καλλιεργούσε το έδαφος για πρόσληψη ‘’μεγάλου ονόματος’’.

Για σταθείτε όμως... Σε τι από όλα αυτά φταίει ο ίδιος ο Μίσσας; Σε τίποτα απολύτως... Ο Μίσσας αποφάσισε σε μια ηλικία που δεν το είχε ανάγκη, στα 63 του πλέον, να βάλει στοίχημα την όποια μπασκετική και προπονητική υστεροφημία έχει κερδίσει όλα αυτά τα χρόνια. Βγήκε μπροστά όχι για να δώσει μια ώθηση στην καριέρα του αφού η πορεία του τα τελευταία χρόνια είναι σχεδόν αυστηρά οριοθετημένη και δεδομένη. Τεχνικός σύμβουλος ομάδων και μέλος των εθνικών προπονητικών κλιμακίων. Είναι σίγουρο ότι ακόμη και αν η εθνική πάρει το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ ο Μίσσας λίγα θα δει να αλλάζουν στη ζωή του. Αντίθετα, επειδή είναι στην ‘’πιάτσα’’ του μπάσκετ εδώ και πολλές δεκαετίες ξέρει ότι αν για όγδοο συνεχόμενο καλοκαίρι η εθνική αποτύχει θα τραβήξει σαν μαγνήτης όλο το ανάθεμα. Και αυτό θεωρώ ότι είναι άδικο για ένα απλό λόγο:

Ο Ιτούδης χρησιμοποίησε ως βολική ασπίδα την απαγόρευση της ΤΣΣΚΑ, ο Μπαρτζώκας είπε όχι, ο Πρίφτης αρνήθηκε. Κανείς τους δεν ήθελε να βάλει στο… ντορβά την καριέρα του και να την παίξει κορώνα-γράμματα. Δικαίωμα τους και για να είμαι ειλικρινής ξέρω τουλάχιστον άλλους δέκα προπονητές που θα σκέφτονταν με τον ίδιο τρόπο. Και δεν τους αδικώ, ειδικά μετά από όσα έχουν γίνει στην εθνική τα τελευταία καλοκαίρια. Η καλύτερα στα όσα έχουν συμβεί στους εκάστοτε ομοσπονδιακούς προπονητές.

Ο Γιαννάκης είναι ξεκάθαρο ότι ήθελε, αλλά δεν τον ήθελαν, τον Πεδουλάκη δεν τον ρώτησαν και δεν απάντησε αλλά ούτε αυτός πέρασε ως σοβαρή σκέψη από το μπλοκάκι του Βασιλακόπουλου. Ο Σούλης Μαρκόπουλος αγαπημένη επιλογή των ‘’προπονητών’’ στα social media είναι αισίως στα 68 και δεν απέχει ηλικιακά πολύ από τον Μίσσα που θεωρήθηκε ‘’γέρος’’ στα 63 του από τους ίδιους που ζητούσαν επιτακτικά λύση Σούλη στην εθνική.

Οκ, αυτού του είδους οι συγκρίσεις είναι ατέρμονες και συνήθως ατελέσφορες. Άλλωστε, ένας λαός με κοντή μνήμη είναι βέβαιο ότι τον Σεπτέμβριο όταν η εθνική ομάδα θα μπει στη μάχη του Ευρωμπάσκετ με λίγα απ΄ αυτά θα ασχολείται. Η αλήθεια λοιπόν είναι μια: ο Μίσσας είπε ναι εκεί που οι περισσότεροι είπαν όχι. Και αυτό οφείλουμε να του το αναγνωρίσουμε. Το γιατί χρειάστηκε να φτάσουμε τέλη Ιουνίου για να βρεθεί η λύση ενός προπονητή που είναι σχεδόν κάθε μέρα στα γραφεία της ΕΟΚ αυτό είναι άξιο συζήτησης, αλλά δεν αφορά (και πάλι) τον νέο ομοσπονδιακό προπονητή.

Στους κύκλους του μπάσκετ υπάρχει επίσης η άποψη ότι ο Μίσσας έχει πάψει να είναι μάχιμος και ενεργός στο κοουτσάρισμα και ότι έχει χρόνια να καθίσει σε πάγκο αξιώσεων. Η καριέρα του ξεκίνησε με πολύ καλές προδιαγραφές και το 1994 όταν παρουσίασε τον Πανιώνιο του Γιαννάκη, του Φάνη, του Τέρνερ και του Στόουκς και είδε την ομάδα να παίζει σε τρεις ημιτελικούς (πρωτάθλημα, κύπελλο Ελλάδος και κύπελλο Κόρατς) φαινόταν ότι θα διέγραφε μια λαμπρή τροχιά. Ακολούθησαν καλές δουλειές στο Περιστέρι και στον Παπάγου (πρώτος προπονητής του Αλφόνσο Φορντ στην Ελλάδα), αλλά κάπου εκεί τα... ίχνη του χάθηκαν. Μια κακή χρονιά στην Πάτρα, ένα μέτριο πέρασμα από τη Δάφνη, το τηλέφωνο του σταμάτησε να κτυπάει και η τελευταία του δουλειά σαν πρώτος προπονητής σε σύλλογο ήταν στη Χαλκίδα και στην Α2. Κάπου εκεί πήρε την απόφαση να μετακομίσει στα κλιμάκια των εθνικών ομάδων. Το 2009 οδήγησε την εθνική νέων στην πρώτη θέση της Ευρώπης και την εθνική γυναικών στην 5η θέση του Ευρωμπάσκετ, επίτευγμα που ξεπέρασε το φετινό συγκρότημα. 

Είναι λοιπόν αλήθεια ότι τα τελευταία οκτώ χρόνια είναι ‘’προπονητής του καλοκαιριού’’, αλλά παντού στον κόσμο κάτι ανάλογο κάνουν όλοι οι ομοσπονδιακοί προπονητές! Επειδή κάθε νόμισμα έχει στα σίγουρα δύο όψεις και σε μια ακραία περίπτωση μπορεί να μην έρθει ούτε κορώνα, ούτε γράμματα αλλά να σταθεί όρθιο σκόπιμο είναι να αφήσουμε τους επόμενους δύο μήνες τον Μίσσα απερίσπαστο να κάνει τη δουλειά του. Και όταν δούμε αυτό που έχει σκοπό να μας παρουσιάσει τα ξαναλέμε…

Προσωπικά θεωρώ ότι του αξίζει αυτή η πίστωση χρόνου όχι μόνο γιατί έκανε το βήμα μπροστά σε μια δύσκολη στιγμή της εθνικής αλλά γιατί η εθνική δεν ανήκει σε άτομα. Ανήκει σε όλα το ελληνικό μπάσκετ έστω και αν ορισμένοι δεν μπορούν να το δεχτούν. 
Γράψτε το σχόλιο σας...
16/11/2018 • 08:00

Δυνατά παιχνίδια σε Ρόττερνταμ και Λας Πάλμας

Η Ολλανδία υποδέχεται τη Γαλλία στο Ρότερνταμ. Το κίνητρο είναι για τους "Οράνιε" όμως οι πρωταθλητές κόσμου δεν πρόκειται να παίξουν αδιάφορα. Αμφίρροπες αναμετρήσεις περιμένουμε στο Λουβεν και το Λας Πάλμας

14/11/2018 • 10:51