Μια χρονιά σε τρία λεπτά

Το καταστροφικό τρίλεπτο, η κραυγή του Πασκουάλ που ακόμα ψάχνεται, ο Καλάθης που δεν είναι ηγέτης και το απολαυστικό παιχνίδι των Μπογκντάνοβιτς και Ούντο. Γράφει ο Αποστόλης Λάμπος.
0
Αποστόλης Λάμπος
21/04/2017 • 09:07
Ο Τσάβι Πασκουάλ.
  • shares
Το να αναλύσει κανείς τι έγινε σε ολόκληρο το δεύτερο παιχνίδι του Παναθηναϊκού με την Φενερμπαχτσέ δεν έχει νόημα. Το είπε άλλωστε κι ο Μπογκντάνοβιτς, ότι ήταν ένα ματς της μιας κατοχής. Πολλές τέτοιες έφεραν τους πράσινους στο 14-1 της κανονικής περιόδου στο ΟΑΚΑ. Και μάλλον κρύφτηκαν πολλά κάτω από το χαλάκι του εντυπωσιακού, αν μη τι άλλο, ρεκόρ.

Τα αίτια της ήττας συνοψίζονται στο τρίλεπτο από το 5.50’ με το κάρφωμα του Γκιστ που έφερε το σκορ στο 68-65 για να ακολουθήσει κλέψιμο του Σίνγκλετον. Το τι έγινε στα επόμενα δυόμισι λεπτά μπορεί να το απαντήσει μόνο ο Ομπράντοβιτς και η νοοτροπία νικητή με την οποία έχει γαλουχήσει τους παίκτες του. Ας δούμε τι έγινε στο πιο καυτό σημείο του ματς, την ώρα που το μομέντουμ και το ΟΑΚΑ έλεγαν Παναθηναϊκός.

- Στο 68-65 με τη μπάλα πράσινη, ο Γκιστ αποφασίζει την πρώτη του διείσδυση απέναντι στον Βέσελι και το lay up του ίσα που ακουμπά τη στεφάνη. Ακολουθεί νέα καλή άμυνα του Ρίβερς και η μπάλα και πάλι στον Παναθηναϊκό.

- Χωρίς ιδιαίτερο λόγο και με υπέρμετρο ενθουσιασμό ο Τζέιμς παίρνει υπό πίεση προσπάθεια στα 14’’ χωρίς να αλλάξει πάσα, αλλά φυσικά και χωρίς να έχει την παραμικρή ένδειξη κίνησης από τους συμπαίκτες του. Ξέρετε, από τις φάσεις που το καλάθι μπαίνει και παίρνεις όλα τα credits για την αποφασιστικότητά σου ή που δε μπαίνει και αφήνεις όλους με ένα αιωρούμενο ερωτηματικό πάνω το κεφάλι: «γιατί;». Δεύτερη χαμένη ευκαιρία για το +5 στα 5 λεπτά.

- Επίθεση Φενέρ, άστοχο τρίποντο Μπογκντάνοβιτς από καλή άμυνα του Σίνγκλετον ύστερα από τις αλλαγές, αλλά κανείς για το επιθετικό ριμπάουντ. Ηγετική διείσδυση Μπογκντάνοβιτς και 68-67 με τους πέντε της ανατροπής να έχουν αρχίσει να επηρεάζονται από το γαλακτικό οξύ και το άγχος.

- Ακολουθεί νέο ξεφόρτωμα της μπάλας από τον Φελντέιν με 11’’ για την λήξη της επίθεσης ύστερα από μια μόλις πάσα και από τα 7,5 μέτρα. Οι συμπαίκτες του αγαλματάκια ακούνητα μέρα ή νύχτα.

- Νέο drive προσωπικότητας αυτή τη φορά από τον Ντατόμε που μπήκε λίγο και πρόσφερε πολύ. Σκορ 68-69 με 4 λεπτά για τη λήξη.

Η κραυγή του Πασκουάλ

Ο Τσάβι Πασκουάλ παίρνει τάιμ άουτ και εκλιπαρεί τους παίκτες του να μην εκτελούν στο πρώτο δευτερόλεπτο, όπως μας μετέφερε από τον πάγκο ο Νικήτας Αυγουλής που ήταν επιφορτισμένος με το ρεπορτάζ του πράσινου πάγκου. «Δείξτε υπομονή και σας υπόσχομαι ότι το ελεύθερο σουτ θα έρθει. Αλλάξτε τη μπάλα».

- Στα 3.40 ο Σίνγκλετον κλεισμένος σούταρε απλά επειδή τελείωνε ο χρόνος, όπως ζήτησε ο προπονητής του, αλλά το σουτ δεν ήταν ελεύθερο. Κίνηση δεν υπήρχε. Όπως δεν υπήρχε και δημιουργός για να βγει ελεύθερο σουτ. Ο Καλάθης αναπαυόταν στον πάγκο σε όλο το τέταρτο δεκάλεπτο. 

- Στην αντίπερα όχθη, διάβασμα του μις ματς και ποστάρισμα του Ούντο με τον Ρίβερς για εύκολο hook και σκορ 68-71.

- Κάκιστη επιλογή Τζέιμς με 4’’ για τη λήξη της επίθεσης και χωρίς πάσα (!!!) και τρίποντο του Μπογκντάνοβιτς για το 68-74 με 2.50΄΄ για το τέλος.

Δεν χρειάζεται περαιτέρω ανάλυση μετά από αυτό το αυτοκτονικό 0-9 σε τρία λεπτά και σε αυτή την ατμόσφαιρα. Είναι ίσως χειρότερο και από το 16-43 του δευτέρου ημιχρόνου στον πρώτο αγώνα.

Ένα τρίποντο …α λα Τζέιμς από τον Τζέιμς και δύο παλικαρίσια καλάθια από Σίνγκλετον στη συνέχεια έφεραν ξανά τον Παναθηναϊκό στο ματς, αλλά το τρίποντο του Ρίβερς (θα ήταν το πιο σημαντικό της χρονιάς) βρήκε σίδερο. Το ματς δε χάθηκε όμως σε αυτό το τρίποντο, το ματς χάθηκε στην τελευταία αλλαγή προβαδίσματος από το 68-65 στο 68-74. Αυτό το ματς ο Ομπράντοβιτς δεν θα το έχανε ποτέ.

Στο τελευταίο δεκάλεπτο ο Παναθηναϊκός, με ιδέα του προπονητή του, πήρε το προβάδισμα χρησιμοποιώντας μια άκρως αθλητική πεντάδα. Αλλά ο ίδιος άνθρωπος δε βοήθησε όσο θα έπρεπε όταν οι πέντε κουράστηκαν. Έκανε την πρώτη αλλαγή 2.53’’πριν το τέλος, με τον Μπουρούση αντί του Γκιστ, ο οποίος ήταν αιτία για τα τρία συνεχόμενα καλάθια από το low post που έφεραν την ανατροπή. Μπήκε κι ο Παππάς αντί του Φελντέιν, συνήλθε λίγο η ομάδα, αλλά δεν άντεξε. 

* Ο Καλάθης δεν αγωνίστηκε ούτε δευτερόλεπτο στα πιο κρίσιμα 13 τελευταία λεπτά του πιο σημαντικού αγώνα της χρονιάς. Προφανώς και ο Πασκουάλ δεν βλέπει στο πρόσωπό του ελληνοαμερικανού τον ηγέτη της ομάδας του. 

Ακόμα κι αν ο Ισπανός θέλησε να προστατεύσει και τον Καλάθη και την ομάδα του, διότι ο Ομπράντοβιτς του χάλασε το μυαλό (όπως έκανε κάποτε και με τον Σάδα του Πασκουάλ), δε γίνεται να θεωρείται κάποιος ηγέτης και να μην είναι μέσα όταν η μπάλα καίει. Κι όταν μάλιστα ο Τζέιμς έχει «σκάσει» σε άμυνα και επίθεση και παίζει σερί 13 λεπτά.

* Δε θα μάθουμε ποτέ τι θα γινόταν αν ο Μπουρούσης συγκρατούσε τη μπάλα στην σωστή επαναφορά του Ρίβερς 17’’ πριν το τέλος, με το σκορ στο 75-78 και τον Πασκουάλ να έχει ζητήσει γρήγορο καλάθι ακόμα κι αν ήταν δίποντο.

* Οι ευθύνες του Πασκουάλ είναι τρεις. Πρώτον δε βοήθησε την ομάδα του επιθετικά ώστε να βρει λύσεις να ξεφύγει από τις αμυντικές δαγκάνες της Φενέρ. 

Δεύτερον δεν κατάφερε και στα δύο ματς να βρει λύσεις στις ορέξεις των Μπογκντάνοβιτς και Ούντο ακόμα κι αν η ποιότητα και των δύο είναι επιπέδου NBA. 

Τρίτον - και εκ του αποτελέσματος - φάνηκε πως η ομάδα δεν ήταν κατάλληλα προετοιμασμένη πνευματικά για τις δύο αυτές αναμετρήσεις.

 Όμως από την άλλη είναι στον Παναθηναϊκό μόλις έξι μήνες. Έχουν συμβεί πολλά στο ρόστερ του από τη μέρα που ανέλαβε. Του χρόνου θα κριθεί καλύτερα ο Ισπανός ο οποίος σίγουρα δεν πρέπει να θεωρηθεί ότι απέτυχε αν αποκλειστεί από τον Ομπράντοβιτς.

* Η ανατροπή που επιζητά ο Παναθηναϊκός δεν έχει γίνει ποτέ στην ιστορία της Ευρωλίγκας. Το αν οι πράσινοι πιστεύουν στα θαύματα θα το δούμε από Δευτέρα.
23/09/2017 • 08:00

Βάζουν δύσκολα ως φιλοξενούμενες Νόττιγχαμ και Μπρέντα

Ανταγωνιστικά ματς θα γίνουν στο Πίτερμπορο, το Ρότερνταμ και το Μπέρμιγχαμ όπου ναι μεν οι γηπεδούχοι έχουν θεωρητικό προβάδισμα όμως οι Γουίγκαν, Μπρέντα - με συνέπεια στο εκτός έδρας γκολ - και Νόττιγχαμ σε κατάσταση πίεσης αποδίδουν πολύ καλύτερα.